کاوش هایی پیرامون ولایت صفحه 67

صفحه 67

پرداخت همه نوع درخواست مادی بودند، دیگر صحیح نبود که پیامبر پس از بیست و سه سال رسالت، چیزی را بطلبد که قبلاً برای او آماده بود. پاداش اخروی نیز در دست مردم نیست، بلکه مربوط به خدا است و مردم بر پرداخت آن قدرت و توانایی ندارند که پیامبر آن را بخواهد.

از این گذشته، خود پیامبر گرامی (صلی الله علیه وآله) به فرمان خدا در آیات متعددی اعلام کرده است که او در راه تبلیغ رسالت خود، اجر و پاداشی نمی خواهد، مانند:

(قُلْ لا أَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ أَجْراً اِنْ هُوَ اِلاَّ ذِکْری لِلْعالَمینَ)(1)

«بگو من بر این کار پاداشی نمی خواهم جز اینکه قران برای جهانیان یادآوری است».

(قُلْ ما أَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ مِنْ أَجْر وَ ما أَنَا مِنَ الْمُتَکَلِّفین)(2)

«بگو من بر تبلیغ رسالت خود اجری نمی خواهم و هرگز شما را به زحمت نمی افکنم».

و مانند اینها.(3)

با این تصریحات که همگی در صدر رسالت انجام گرفته است، هرگز پیامبر نمی تواند از مردم اجر و مزدی که واقعاً در نظر مردم اجر و مزد محسوب شود، مطالبه کند.

اصولاً پیامبران (طبقه ممتاز اجتماع) از هر نوع آلودگی به امور مادی، پیراسته اند و محرک و زیربنای کار آنان را اخلاص تشکیل داده و شعار آنان در زندگی این است که «همه کارها برای خدا» و در غیر این صورت عمل و کار آنان هیچ نوعد.


1- . انعام، 90.
2- . ص، 86.
3- . به سوره یوسف، آیه 104 و مؤمنون، آیه72 و طور، آیه 40 بازگشت شود.
کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه