- مقدمه 1
- شخصیت خاندان رسالت 3
- اشاره 7
- اشاره 13
- آیات مربوط به شفاعت چند گروهند 14
- پاسخ به یک پرسش 33
- بیانی از استاد علاّمه طباطبایی در پاسخ همان سؤال 35
- شفاعت های منفی و مثبت 37
- شفاعت های مردود 37
- شفاعت های مثبت 38
- اشاره 45
- اشاره 46
- آیه مودت در قربی 48
- سؤال یکم 55
- اشاره 55
- پاسخ 56
- پاسخ : 58
- سؤال دوم 58
- پاسخ 59
- سؤال سوم 59
- سؤال چهارم 65
- پاسخ 66
- پاسخ 72
- اشاره 72
- سؤال پنجم 72
- مفاد آیه 77
- سؤال ششم 78
- سؤال هفتم 83
- سؤال هشتم 86
- اشاره 90
- پرسش نخست: 91
- پرسش هایی پیرامون آیه 91
- سؤال دوم 97
- سؤال سوم 98
- سؤال چهارم 100
- اشاره 104
- یورش به خانه وحی 108
- جنایتکار عصر بنی امیه 110
- تعصب های ناروا 112
- پاسخ 113
- اشاره 120
- هیئت نمایندگی نجران در مدینه 124
- نمایندگان نجران با پیامبر مذاکره می کنند 127
- هیئت نمایندگی نجران از مباهله منصرف می شوند 131
- صورت صلحنامه ای که به امضای طرفین رسید 132
- بزرگ ترین سند فضیلت 133
- در پایان از تذکر چند نکته ناگزیریم: 134
- اشاره 141
- اشاره 142
- الهام و الکسیس کارل 147
- شهود و فلسفه برکسن 151
- غرور بیجا 151
- اشاره 153
- 1. وجود وحی در حیوانات 154
- 3. الهام به افراد 155
- 2. خواب های راستین 155
- 4. ارتباط با ارواح 156
- 5. روشن بینی و تله پاتی 157
- اشاره 159
- آیات گروه نخست 160
- پاسخ چند پرسش یا اعتراض 163
- اعتراض نخست 164
- این پندار از جهاتی مردود است 165
- سؤال دوم 169
- پاسخ 169
- سؤال سوم 171
- اشاره 178
- هدف آیه نخست 180
- تشریح آیه دوم 182
- تحلیل معنی آیه سوم 184
- تحلیل معنی آیه چهارم 185
- 1. آگاهی حضرت آدم از غیب 187
- اشاره 187
- 2. آگاهی های غیبی حضرت نوح 190
- 3. خبرهای غیبی یعقوب 192
- 4. خبرهای غیبی حضرت یوسف 194
- 6. خبرهای غیبی همسفر موسی 199
- 7. به مادر موسی الهام می شود 201
- 9. ابراهیم از آینده قوم لوط آگاه می گردد 204
- 10. آگاهی پیامبر اسلام از غیب 205
- 1. گنج های کسری را تصرف می کنید 209
- 3. علی جان! شقی ترین افراد تو را می کشد 210
- 4. ابی ذر تنها می میرد 211
- 5. عمار را گروه ستمگر می کشد 212
- 6. بر شتری سوار می شوی و با علی نبرد می کنی 213
- 7. علی، تو با گروه سه گانه نبرد می کنی 213
- 8. شیرویه خسرو را کشت 214
- 9. زبیر تو با علی ظالمانه می جنگی 214
- 10. دوازده نفر از آیین اسلام سرپرستی می کنند 215
- 11. بنی امیه بر جان و مال و دین مردم مسلط می شوند 216
- 1. شهر بصره غرق می شود 218
- اشاره 218
- 2. معاویه بر سرزمین عراق مسلط می گردد 219
- 3. ده نفر از خوارج جان به سلامت نمی برند و از یارانم ده نفر کشته نمی شود 220
- 5. اگر خوارج نبرد کنند، کشته می شوند 221
- 7. مروان بن حکم حکومت بسیار کوتاهی خواهد داشت 222
- 8. زنجی ها بر بصره مسلط می گردند 223
- 11. خدا انتقام خود را می کشد 225
- 12. زخمی ها از روی کشته ها راه می روند 226
- 14. در اینجا فرزندم حسین کشته می شود 227
قرار می دهیم:
1. در اموری که شما را به خدا نزدیک می کند، به یکدیگر محبت کنید.
می گویند آیا احتمال نمی دهید که آیه معنی دیگری داشته باشد و آن اینکه من در امر رسالت اجر و مزدی نمی خواهم جز دوستی و مودت یکدیگر در تقرب الی الله. مرحوم طبرسی این معنی را یکی از معانی آیه قرار داده است چنان که می فرماید:
«لا أسألکم فی تبلیغ الرّساله أجرا الاّ التّودّد و التّحابب فیما یقرّب الی الله تعالی»:
«من در تبلیغ رسالت از شما اجری نمی خواهم جز اینکه با یکدیگر دوستی و محبت کنید در چیزی که انسان را به خدا نزدیک کند».
پاسخ: تفسیر آیه به شکل بالا، جز احتمال چیزی نیست و مرحوم طبرسی آن را به عنوان یک قول نقل نموده، نه اینکه آن را انتخاب کرده است و این معنی از جهاتی مردود است.
اوّلاً تفسیر مودت به دوستی یکدیگر و محبت به هم صحیح نیست، زیرا مودت به مطلق دوست داشتن می گویند; هرچند این دوستی از یک طرف باشد.
به عبارت دیگر اگر در قرآن به جای لفظ مودت، «تودّد» و «تحابب» وارد شده بود، چنین تفسیری صورت ظاهری داشت و می گفتیم مقصود این است دست به دست هم بدهید و اموری را که مایه قرب و نزدیکی به سوی خدا است انجام دهید، ولی در آیه به جای آن دو لفظ مودت آمده است و هرگز دلیلی ندارد آن را به خصوص دوستی طرفینی تفسیر کنیم.
ثانیاً لفظ «قربی» در لغت عرب به معنی پیوند خویشاوندی است، نه به معنی مقرب و نزدیک کننده به سوی خدا و ما شواهد این مطلب را در آغاز بحث بیان کردیم