توسل از نگاه فریقین صفحه 10

[9] شوری(42)، آیه 23. [

[10] ابن ابی شیبه، المصنف، ص264، طبری، ابن جریر،

جامع البیان، ج11، ص171؛ سیوطی، جلال الدین، درالمنثور، ج3، ص309؛ ثعالبی، تفسیر الثعالبی، ج2، ص254؛ شوکانی، فتح القدیر، ج2، ص458؛ جعفری، یعقوب، تفسیر کوثر، ج 3،ص 142 به بعد.

[11] آل عمران(3)، آیه 103.

[12] عبده شیخ محمد، نهج البلاغه، ج2، ص95؛ دارمی، عبدالله بن بهرام، سنن الدارمی، ج2، ص431؛ مسلم نیشابوری، صحیح مسلم، ج7، ص132؛ ترمذی، سنن الترمذی، ج4، ص245؛ حکیم نیشابوری، المستدرک، ج1، ص555؛ طبری، ابن جریر، تفسیر الجامع البیان، ج4، ص43.

[13] محقق بحرانی، الحدائق الناضره، ج5، ص183.

[14] شیخ صدوق، التوحید، ص 165؛ قندوزی، ینابیع الموده، ج 3، ص40؛ شیخ صدوق، معانی الاخبار، ص17.

[15] حسکانی، شواهدالتنزیل، ج1. ص 169؛ قندوزی، ینابیع الموده، ج1، ص356؛ خصیبی، حسین بن حمدان، الهدایه الکبری، ص240.

[16] قندوزی، ینابیع الموده، ج1، ص357؛ مغربی نعمان، شرح الاخبار، ج2، ص266.

[17] نعمانی.محمد بن ابراهیم، کتاب الغیبه، ص43.