نظام واسطه در خلقت صفحه 105

منهم، و الناس یسألونهم ادباً منهم ان یباشروا سؤال الملک، او لانّ طلبهم من الوسائط انفع لهم من طلبهم من الملک، لکونهم اقرب الی الملک من الطالب للحوائج، فمن اثبتهم وسائط علی هذا الوجه فهو کافر مشرک یجب ان یستتاب، فان تاب والّا قتل، و هؤلاء مشبهون لله، شبهوا المخلوق بالخالق و جعلوا لله انداداً. (1)

و هر کس که آنها را واسطه بین خدا و بین خلقش قرار دهد همچون دربانانی که بین پادشاه و رعیتش هستند، به حیثی که آنان حوایج خلقش را نزد خدا می‌برند و خداوند بندگان را هدایت کرده و به آنها

به توسط این واسطه‌ها روزی می‌دهد، و خلق از آنها می‌خواهد و آنها از خدا می‌خواهند، آن‌گونه که واسطه‌های نزد پادشاهان به جهت تقرب به آنها از آنها حوایج مردم را می‌خواهند، و مردم هم از آنها درخواست می‌کنند، به جهت ادبی که دارند از اینکه خودشان از پادشاه بخواهد، یا به جهت آنکه درخواست آنها از واسطه‌ها به آنها بیشتر نفع می‌دهد تا اینکه خودشان از پادشاه بخواهند؛ چراکه آنها از درخواست‌کننده حاجت‌ها نزد پادشاه قرب بیشتری دارند. پس هر کس واسطه‌ها را به این نحو ثابت کند او کافر و مشرکی است که باید توبه کند، وگرنه باید کشته شود؛ زیرا اینان مردم را به خدا تشبیه کرده و برای خداوند شبیه و مثل قرار داده‌اند.

پاسخ‌

محمد جمیل زینو در پاسخ این اشکال می‌گوید: