نظام واسطه در خلقت صفحه 106

ولا یخفی علیک ایها القارئ الکریم ما فی تلک العبارة من الزیغ و الضلال، ففرق بین من یقیس الخالق بالمخلوق، فهو کافر لامحالة و بین من لا یقیس، بل لدیه مجرد التشابه فی الظاهر دون الحقیقة، فما الضیر فی من یقصد الأنبیاء و الصلحاء فی قضاء الحوائج، و قد جاءت النصوص صحیحة فی جواز ذلک. ولو کان مجرد القصد یقاس بقصد ملوک الارض و انّ الشبه فی ذلک کثیرة، لما أمرنا الله بالسجود للکعبة ... (1)

بر تو مخفی نماند ای خواننده کریم که چقدر در این عبارت لغزش و گمراهی است؛ زیرا فرق است بین کسی که خالق را به مخلوق قیاس می‌کند که او به طور حتم کافر است، و بین کسی که چنین قیاسی ندارد بلکه او در ظاهر تشابهی ایجاد کرده نه در حقیقت. و لذا مشکلی نیست درباره کسی که قصد انبیا و صالحان را در برآورده کردن حوائج نموده است، در حالی که نصوص صحیح در جواز این رسیده است. و اگر مجرد قصد موجب قیاس به قصد پادشاهان زمین شود که وجوه شباهت در این مسأله بسیار است، خداوند ما را به سجده به طرف کعبه امر نمی‌نمود ....

شبهه چهارم: توسل اختصاص به زمان حیات پیامبر (ص) دارد

اشاره

خداوند متعال می‌فرماید:

(وَ ما کانَ اللَّهُ لِیُعَذِّبَهُمْ وَ أَنْتَ فِیهِمْ وَ ما کانَ اللَّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَ هُمْ یَسْتَغْفِرُونَ) (انفال: 33)