نظام واسطه در خلقت صفحه 109

پیامبر (ص) بعد از وفات او ندارد؛ زیرا در آن نیامده که تا من هستم به من توسل کنید و هنگامی که من رفتم به من توسل نکنید بلکه تنها استغفار نمایید.

خامساً: حدیث فوق دلالت دارد بر اینکه پیامبر (ص) می‌فرماید: خداوند متعال در حق این امت لطف کرده و تا من زنده‌ام هرگز آنها را عذاب نمی‌کند ولی من که از دنیا رحلت کردم باید استغفار کنند تا از عذاب الهی در امان باشند، و این استغفار اگر نزد من انجام گرفته و من نیز برای آنان طلب مغفرت کنم خداوند توبه‌پذیر خواهد بود.

لذا خداوند سبحان در قرآن کریم می‌فرماید:

(وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جاؤُکَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّاباً رَحِیماً) (نساء: 64)

و اگر این مخالفان، هنگامی که به خود ستم کردند [و فرمان‌های خدا را زیر پا گذاشتند] به نزد تو می‌آمدند، واز خدا طلب آمرزش می‌کردند، وپیامبر برای آنها استغفار می‌کرد، خدا را توبه‌پذیر مهربان می‌یافتند.

شبهه پنجم: توسل مورد مذمت خداست‌

اشاره

خداوند متعال می‌فرماید:

(أُولئِکَ الَّذِینَ یَدْعُونَ یَبْتَغُونَ إِلی رَبِّهِمُ الْوَسِیلَةَ ...) (اسراء: 57)

کسانی را که آنان می‌خوانند، خودشان وسیله‌ای (برای تقرب) به پروردگارشان می‌جویند.

ممکن است کسی بگوید مشرکان نیز بت‌ها را می‌خوانده و آنها را وسیله قرار می‌دادند و این به نوبه خود دلالت بر مذمت توسل دارد.

پاسخ‌