نظام واسطه در خلقت صفحه 76

مِنْ سُلْطانٍ) (اعراف: 71)

آیا با من در مورد نام‌هایی مجادله می‌کنید که خود شما وپدرانتان [به عنوان معبود وخدا، بر بت‌ها] گذارده‌اید؛ در حالی که خداوند هیچ حجّت ودلیلی درباره آن نازل نکرده است.

در علم اصول فقه ثابت شده که چون نهی یا نفی بر طبیعت مقید وارد شود، آن نهی یا نفی بر قید وارد می‌شود نه مقید. در مورد آیه، خداوند سبحان اصل وسائط ووسایل را نفی نکرده است، بلکه وسائط ووسایلی را از اسماء نهی کرده است که مردم از جانب خود وپدرانشان اختراع نموده‌اند. اسم‌هایی به عنوان واسطه که خداوند برای آنان حجّت وبرهان قرار نداده است. پس مورد انکار آن است که بدون اذن وواسطه الهی است.

و نیز می‌فرماید:

(إِنْ هِیَ إِلَّا أَسْماءٌ سَمَّیْتُمُوها أَنْتُمْ وَ آباؤُکُمْ ما أَنْزَلَ اللَّهُ بِها مِنْ سُلْطانٍ إِنْ یَتَّبِعُونَ إِلَّا الظَّنَّ ...) (نجم: 23)

اینها فقط نام‌هایی است که شما وپدرانتان بر آنها گذاشته‌اید [نام‌هایی بی‌محتوا واسم‌هایی بی‌مسمّا]، وهرگز خداوند دلیل وحجّتی بر آن نازل نکرده، آنان فقط از گمان‌های بی‌اساس پیروی می‌کنند ...

2. آیاتی که از وسائط، تعبیر به شرک کرده؛ از آن جهت که به اراده وحکم وواسطه الهی نمی‌باشد. خداوند سبحان می‌فرماید:

(سَنُلْقِی فِی قُلُوبِ الَّذِینَ کَفَرُوا الرُّعْبَ بِما أَشْرَکُوا بِاللهِ ما لَمْ یُنَزِّلْ بِهِ سُلْطاناً وَ مَأواهُمُ النَّارُ وَ بِئْسَ مَثْوَی الظَّالِمِینَ) (آل‌عمران:)