نظام واسطه در خلقت صفحه 88

و در حدیث دلیل است بر جواز توسل به رسول خدا (ص) نزد خداوند عزّوجلّ با اعتقاد به اینکه فاعل همان خداوند سبحانه و تعالی است.

فلسفه توسل به پیامبران و اولیای الهی:

فلسفه وحکمت توسل به پیامبران و اولیای الهی: این است که خداوند متعال آنان را رحمت عالمیان و منشأ برکت معرفی کرده است آنجا که درباره پیامبر اسلام (ص) می‌فرماید:

(لَقَدْ جاءَکُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِکُمْ عَزِیزٌ عَلَیْهِ ما عَنِتُّمْ حَرِیصٌ عَلَیْکُمْ بِالْمُؤْمِنِینَ رَؤُفٌ رَحِیمٌ) (توبه: 128)

به یقین، رسولی از خود شما به سویتان آمد که رنج‌های شما بر او سخت است؛ واصرار بر هدایت شما دارد؛ ونسبت به مؤمنان، رؤوف ومهربان است.

ونیز می‌فرماید: (وَ ما أَرْسَلْناکَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعالَمِینَ)؛ «ما تو را جز برای رحمت جهانیان نفرستادیم». (انبیاء: 107)

در نتیجه: به جهت اینکه پیامبر اکرم (ص) مظهر رحمت خداست، لذا وسیله‌ای را برای رساندن رحمت به سوی بندگان قرار داده است.

و نیز درباره حضرت عیسی (ع) از قول او نقل می‌کند: (وَ جَعَلَنِی مُبارَکاً أَیْنَ ما کُنْتُ)؛ «ومرا- هر جا که باشم- وجودی پربرکت قرار داده». (مریم: 31)

ودرباره حضرت ابراهیم واسحاق (ع) می‌فرماید: (وَ بارَکْنا عَلَیْهِ وَ عَلی إِسْحاقَ)؛ «ما به او واسحاق برکت دادیم». (صافات: 13)

خداوند متعال انبیا و اولیا را انتخاب کرده و به آنان اذن شفاعت داده است، ولذا ابن‌عمر از پیامبر (ص) نقل کرده که فرمود: