نظام واسطه در خلقت صفحه 99

یاری و هدایت آنهاست و آن را از او خواسته و در آن به او رجوع می‌کنند، این از بزرگ‌ترین نوع شرکی است که خداوند مشرکان را به آن تکفیر کرده است؛ چراکه آنان غیر خدا را ولی و شفیع خود قرار داده‌اند که به واسطه آنها جلب منافع و اجتناب ضررها می‌کنند، ولی شفاعت برای کسی است که خداوند برای او در آن اذن داده است.

پاسخ‌

اولًا: در جای خود اشاره شد که نظام مادیات و معنویات نظام اسباب و مسبّبات است که خداوند سبحان خیرات خود را از کانال آنها به عالم و مخلوقاتش عرضه می‌کند، مثل آنکه شفای مادی و طبیعی را در عسل قرار داده آنجا که درباره آن می‌فرماید: (فِیهِ شِفاءٌ لِلنَّاسِ)؛ «در آن، شفا برای مردم است». (نحل: 69) و شفای معنوی را در قرآن نهادینه نموده است:

(وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ ما هُوَ شِفاءٌ وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِینَ وَ لا یَزِیدُ الظَّالِمِینَ إِلَّا خَساراً) (اسراء: 82)

و از قرآن، آنچه شفا و رحمت است برای مؤمنان، نازل می‌کنیم؛ و ستمگران را جز خسران (و زیان) نمی‌افزاید.

و نیز در عالم مخلوقات برخی از ملائکه را مدبر امور معرفی کرده است آنجا که می‌فرماید: (فَالْمُدَبِّراتِ أَمْراً)؛ «و آنها که امور را تدبیر می‌کنند». (نازعات: 5)

و این اقتضای این عالم است و هرگز دلالت بر نقص خداوند متعال