بررسی احادیث توسل و زیارت صفحه 112

بدین ترتیب، ابوهریره با ابوبصره دیدار کرد و خود به سوی مسجد طور (1)می‌رفت و آن‌گاه که ابوبصره، وی را از احادیث پیامبر آگاه ساخت، ابوهریره، از سفر بازنگشت. بنابراین، اگر ابوهریره از این حدیث، تحریم سفر را فهمیده بود، به طور قطع باز می‌گشت؛ ولی این کار را انجام نداد؛ بلکه اصلاً خارج نمی‌شد؛ زیرا او خود، از راویان این حدیث است، بدین سان، عملکرد وی نشان می‌دهد که نهی موجود در حدیثِ «

لا تُشدّ الرحال. . . » از دیدگاه ابوهریره، دلالت بر تحریم نمی‌کند. با این حال، پس از فهم بزرگانِ صحابه، از این روایت، چه دلیل و برهانی نیاز است؟

از مطالب گذشته، مشخص شد که منطوق و مفهوم حدیث «

لا تُشدُّ الرحال. . . » نهی از قصد سفر برای زیارت مرقد پاک نبی اکرم را نمی‌رساند.

سخنِ فقیه لغوی، مجد الدین فیروزآبادی مرا به شگفتی آورد. وی در کتاب «الصلاة والبشر» آورده است:

حدیث «

لا تُشدُّ الرحال إلاّ إلی ثلاثة مساجد » بر نهی از زیارت دلالت ندارد؛ بلکه دلیل بر جواز آن است و کسی‌که این حدیث را دلیل بر حرمتِ زیارت گرفته است، درحقیقت بر خدا و رسول او گستاخی نموده است. این سخن، نشان‌دهنده جهل و بی‌کفایتی در درک و چگونگی استنباط و استدلال است. (2)