پاسخ به پندارهای توسل صفحه 43

پس از آن‌که در فصل پیش بیان کردیم قرآن، سنت، سیره امت اسلامی و نیز سخن پیشوایان حوزه عقاید، توسل را جایز می‌دانند، اکنون برآنیم تا روایات و آثار نقل شده را به تفصیل بیان کنیم.

در گذشته، به آیه 35 سوره مبارکه مائده (1) اشاره کردیم. گفتیم که به موجب این آیه، توسل به افراد و اعمال از نگاه شرع مطلوب است؛ زیرا «وسیله» در این آیه شمول دارد. بیان کردیم که این شمول به دلیل برداشت ما یا عموم لغوی نیست؛ بلکه روایاتی را نیز به عنوان پشتوانه موضوع نقل کردیم. از جمله روایتی است که «ابن‌عبدالبر»، نگارنده «الاستیعاب» نقل کرده، مبنی بر اینکه عمر پس از طلب باران با توسل به عباس بن عبدالمطلب و استجابت این دعا گفت: «به خدا! او وسیله

1- یا أَیهَا الَّذینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ ابْتَغُوا إِلَیهِ الْوَسیلَةَ وَ جاهِدُوا فی سَبیلِهِ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ؛ «ای کسانی که ایمان آورده‌اید! از مخالفت فرمان خدا بپرهیزید و وسیله‌ای برای تقرب به او بجوئید و در راه او جهاد کنید؛ باشد که رستگار شوید». مائده: 35