پاسخ به پندارهای توسل صفحه 86

ایشان شرک است!

پیشینیان صالح و بزرگان دین چیزی به عنوان توسل شرک‌آمیز یا بدعت‌آمیز سراغ نداشتند؛ بلکه آنها نوعی توسل را مکروه می‌دانستند؛ به این معنا که در منابع دینی، این نوع توسل نقل شده است، اما دلیل آن ضعیف است یا با دلیل قوی‌تر در تعارض است. در رساله و تعلیق من بر این مسئله معنای توسل و مشروع بودن آن به خوبی تبیین می‌شود.

همچنین در صفحات پیشین آوردیم که توسل، به انسان‌های صالح نیز صورت می‌گیرد. حدیث توسل عمر به عباس که در «صحیح بخاری» نقل شده، در همین راستاست.

کتابنامه‌

1. إتحاف الأذکیاء بجواز التوسل بالأنبیاء والأولیاء، عبدالله الصدیق الغماری.

2. إرغام المبتدع الغبی، عبدالله الصدیق.

3. الإغاثة بأدلة الاستغاثة، حسن السقاف.

4. برائة الحنیفیین (دو جلدی)، حامد بن مرزوق.

5. تفسیر القرآن العظیم، اسماعیل بن عمرو بن کثیر دمشقی.

6. الجامع لأحکام القرآن، قرطبی.

7. الروح، ابوبکر بن قیم الجوزیة.

8. صفوة التفاسیر، محمد علی الصابونی.

9. الصواعق الالهیة، سلیمان بن عبدالوهاب.

10. مفاهیم یجب أن تصحح، محمد علوی المالکی.

11. مقالات الدجوی، یوسف بن احمد الدجوی.

12. مقالات الکوثری، محمد بن حسن زاهد کوثری.

13. موقف أئمة الحرکة السلفیة من التصوف والصوفیة، عبدالحفیظ بن ملک عبدالحق مکی.

14. هدایة المتخبطین، نقد و تعلیق بر رساله محمد ناصرالدین ألبانی با عنوان «التوسل و انواعه»، علی بن محمد بن یحیی العلوی.