توسل: توحید یا شرک ؟ صفحه 20

ب) ابوایّوب انصاری در کنار قبر رسول خدا صلی الله علیه و آله

حاکم نیشابوری و احمد بن حنبل و برخی دیگر از علمای اهل سنت نقل کرده‌اند که «مروان بن حکم» روزی از کنار قبر رسول خدا صلی الله علیه و آله می‌گذشت که مشاهده کرد مردی صورت بر قبر رسول خدا صلی الله علیه و آله گذاشته است (و با آن حضرت نجوا می‌کند)؛ دست برد و گردنش را گرفت و گفت:

«أتدری ما تصنع؛

آیا می‌دانی چه می‌کنی؟» آن مرد پاسخ داد: «آری (می‌دانم چه می‌کنم)». مروان نگاه کرد، دید آن مرد «ابوایّوب انصاری» (صحابی معروف رسول خدا) است. ابوایوب در ادامه گفت:

«جئت رسول اللَّه صلی الله علیه و آله و لم آت الحجر؛

من به محضر رسول خدا صلی الله علیه و آله آمدم، نه کنار سنگ» سپس افزود:

«سمعت رسول اللَّه صلی الله علیه و آله. یقول لا تبکواعلی الدّین إذا ولیه أهله و لکن ابکوا علیه إذا ولیه غیر أهله؛

از رسول خدا صلی الله علیه و آله شنیدم که می‌فرمود:

هر گاه امور دین به دست افراد شایسته و اهلش افتاد، برای دین گریه نکنید؛ ولی هر گاه به دست نا اهل (اشاره به مروان و مانند اوست) افتاد، گریه کنید!».(1)

ابوایّوب انصاری صحابی جلیل القدر می‌داند که آمدن کنار قبر رسول خدا صلی الله علیه و آله، مصداق شرفیابی به محضر آن حضرت است. او تفاوتی میان زمان حیات مادّی پیامبر صلی الله علیه و آله و حیات برزخی آن حضرت