توسل: توحید یا شرک ؟ صفحه 25

مرگ نیز شاهد حال ما هستند و می‌توانند همانند زمان حیات برای ما نزد خدا شفاعت کنند و دعا نمایند. آن چیزی که وهابیّت به شدّت به دنبال نفی آن است. آنها می‌گویند پس از مرگ، آنها از حال ما خبری ندارند. خداوند درباره پیامبر صلی الله علیه و آله می‌فرماید: « «إِنَّکَ مَیِّتٌ وَإِنَّهُمْ مَّیِّتُونَ»؛ تو می‌میری و آنان نیز خواهند مرد».(1) لذا آن حضرت نیز مانند سایر مردم می‌میرد و شخص مرده که از حال زندگان خبری ندارد؛ در نتیجه توسّل به او جائز نیست.

البته همان طور که پیش از این گفته شد وهّابیت توسّل به پیامبر صلی الله علیه و آله و اولیای الهی را پس از مرگ شرک می‌داند، ولی روشن نیست چطور توسّل به کسی که در زمان حیات به او جایز و مورد ترغیب است، ناگهان پس از مرگ تبدیل به کفر و شرک می‌شود؟! اگر کسی این ذوات مقدس را مستقل در تأثیر بداند، چه در حیات و چه پس از مرگ مشرک است و اگر مستقل در تأثیر نداند و معتقد باشد آنان به اذن الهی، حاجات ما را بر آورده می‌کنند و یا از خدا می‌خواهند حاجات ما را بر آورده سازد، هرگز دچار شرک نشده است و اگر هم کسی معتقد باشد آنان پس از مرگ صدای ما را نمی‌شنوند و توانایی رفع مشکل و یا در خواست از خدا را ندارند، باید بگوید کسانی که چنین خواسته هایی از اولیای الهی دارند، کاری عبث می‌کنند، نه آنکه مشرک هستند. در حالی که خواهیم دید آنها دارای