توسل: توحید یا شرک ؟ صفحه 28

مرگ را فنای مطلق نمی‌داند؛ از مرگ تعبیر به توفّی می‌کند،(1) یعنی فرشتگان روح را به طور کامل از این جسم می‌گیرند و حیات مادی بشر ادامه نمی‌یابد؛ ولی این به معنای بی خبری مردگان از عالم ما نیست.(2)

ثانیاً؛ آیا مقام شهدای احد نزد خدا برتر است یا پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله؟

پاسخ داد: پیامبر! گفتم: خداوند درباره شهدای احد می‌فرماید: «وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِینَ قُتِلُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ أَمْوَاتاً بَلْ أَحْیَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ»(3)

1- قرآن کریم می‌فرماید:«« حَتَّی إِذَا جَاءَ أَحَدَکُمُ الْمَوْتُ تَوَفَّتْهُ رُسُلُنَا»؛ هنگامی که مرگ‌یکی از شما رسد، فرستادگان ما روح او را قبض می‌کنند». انعام، آیه 61
2- احمد العینی( متوفای 855) در کتاب عمدة القاری که شرح صحیح بخاری است درباره موت می‌نویسد:« الموت لیس بعدم انّما هو انتقال من دار الی دار؛ فاذا کان هذا للشهداء کان الانبیاء بذلک أحقّ وأولی؛ مرگ نابودی نیست، بلکه حقیقت مرگ انتقال از خانه‌ای به خانه دیگر است، هنگامی که برای شهیدان چنین باشد( که نابود نمی‌شوند و حیات دارند) پیامبران سزاوارتر به این مقام و جایگاهند». آنگاه می‌افزاید:« مع أنّه صحّ عنه أنّ الأرض لاتأکل أجساد الأنبیاء؛ علاوه بر آن روایت صحیح داریم که زمین جسد پیامبران را نابود نمی‌کند». سپس نتیجه می‌گیرد که انبیاء هر چند( پس از مرگ) از ما غایب‌اند( و ما آنها را نمی‌بینیم)، ولی به یقین وجود دارند و زنده‌اند، شبیه فرشتگان که موجودند و زنده‌اند، ولی ما آنها را نمی‌بینیم، هر چند هر کس را که خداوند مخصوص کرامتش قرار دهد، می‌تواند فرشتگان را نیز ببیند!»( عمدة القاری، ج 12، ص 251). از قرطبی نیز نقل شده که وی از استادش نقل می‌کند که:« مرگ نابودی محض نیست، بلکه انتقال از یک حالت به حال دیگر است؛ و هنگامی که شهدا زنده‌اند و نزد خدا روزی می‌خورند و خوشحال و مسرورند- همان صفتی که زندگان در دنیا دارند- به یقین انبیا به این ویژگی‌ها سزاوارترند ...».( سبل الهدی والرشاد، صالحی شامی، ج 12، ص 355)
3- آل عمران، آیه 169