توسل: توحید یا شرک ؟ صفحه 32

محتوای آیه این است که خداوند از هر امّتی گواه و شاهدی بر آن امّت اقامه خواهد کرد که همان پیامبران هر امّتی خواهند بود و آنگاه خطاب به پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله می‌فرماید: «تو را نیز بر آنها گواه خواهیم آورد» در اینکه مقصود از هولاء چه کسانی هستند، دو نظر عمده وجود دارد؛ کفار قریش یا همه امّت؛(1) ولی روشن است که شهادت پیامبر صلی الله علیه و آله بر امّت خود، فرع بر آگاهی از حال امّت است. عمر بن خطّاب از رسول خدا صلی الله علیه و آله نقل می‌کند که آن حضرت فرمود:

«من زار قبری کنت له شفیعاً او شهیداً؛

هر کس قبر مرا زیارت کند، من برای او (درنزدخداوند) شفاعت خواهم کرد یا به نفع اوگواهی‌خواهم داد».(2)

همچنین انس بن مالک از رسول خدا صلی الله علیه و آله نقل می‌کند: «

من زارنی بالمدینه محتسباً کنت له شهیداً و شفیعاً یوم القیامة؛

هر کس مرا در مدینه با نیّت خالص زیارت کند، من گواه و شفیع او در روز قیامت خواهم بود».(3)

در روایتی دیگر که ابوهریره از آن حضرت نقل کرده است، آمده:

«من صلّی علیّ عند قبری سمعته ومن صلّی علیَّ نائیاً کفی امر دنیاه وآخرته وکنت له شهیداً و شفیعاً یوم القیامة؛

هر کس کنار قبرم بر

1- ر. ک: التحریر و التنویر، ج 4، ص 130؛ تفسیر ابن‌کثیر، ج 2، ص 269- 270؛ جامع‌البیان، ج 5، ص 59- 60؛ روح المعانی، ج 3، ص 33- 34
2- الدر المنثور، ج 1، ص 237
3- همان مدرک. شاید به همین دلیل بود که سیوطی می‌نویسد: عمربن عبدالعزیز نماینده‌ای از طرف خود به مدینه فرستاد، تا سلام او را به آن حضرت برساند