توسل: توحید یا شرک ؟ صفحه 33

من درود بفرستد، من آن را می‌شنوم و هر کس از راه دور بر من صلوات بفرستد، امور دنیا و آخرتش کفایت خواهد شد و من در قیامت گواه و شفیع او خواهم بود».(1)

بنابراین، گواهی و اطلاع آن حضرت از حال امّت و توجه به کسانی که زائر قبر او هستند، دلیل روشنی بر نوعی آگاهی و حیات پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله است.

باز هم تأکید می‌کنیم، وقتی از حیات پیامبر صلی الله علیه و آله سخن می‌گوییم، مقصود حیات مادّی که نیاز به آب و غذا و هوا و نور آفتاب و مانند آن داشته باشد، نیست. حیاتی که عوارض دنیای مادّی از رشد و نموّ و فرسایش و آسیب دیدن و تباه شدن در آن باشد، مقصود ما نیست؛ چرا که این نوع حیات با مرگ پایان می‌پذیرد؛ بلکه مقصود حیات برزخی است که بدون این نوع شرایط و عوارض، نوعی آگاهی و شعور در آن وجود دارد، هر چند حقیقت آن به درستی برای ما روشن نیست.

اگر رسول خدا صلی الله علیه و آله صدای ما را می‌شنود و یا سلام ما را پاسخ می‌گوید و ناظر بر رفتار ماست؛ پس نوعی آگاهی و اطلاع بر حال ما دارد؛ در نتیجه می‌توان همراه با سلام به آن حضرت، به او توسّل جست و همانند زمان حیات مادّی، از ایشان تقاضای دعا کرد. با این مدارک روشن، چگونه فرقه وهابی انکار می‌کنند معلوم نیست!