توسل: توحید یا شرک ؟ صفحه 39

رسول خدا صلی الله علیه و آله به قدری محبوب خداست که خداوند همراه فرشتگان پیوسته بر او درود می‌فرستند: « «إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِکَتَهُ یُصَلُّونَ عَلَی النَّبِیِّ یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَیْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِیماً»؛ خداوند و فرشتگانش بر پیامبر درود می‌فرستند، ای کسانی که ایمان آورده‌اید، بر او درود فرستید و سلام گوئید و تسلیم فرمانش باشید».(1)

همچنین در صورتی که آن حضرت برای گنه کاران استغفار کند، خداوند از آنان می‌گذرد: «وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَّلَمُوا أَنفُسَهُمْ جَاءُوکَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّاباً رَّحِیماً».(2)

بنابراین، توسّل به چنین شخصیتی و واسطه قرار دادن آن حضرت به نزد خداوند- با این محبوبیت و عظمتی که نزد خدا دارد- امری پسندیده و مورد ستایش و رغبت است و چون همه این امور به خدا باز می‌گردد، تأکید بر توحید است.

امامان اهل بیت آن حضرت نیز در پرتو بندگی خدا و انتساب به رسول خدا صلی الله علیه و آله محبوب الهی اند و توسّل به آنان نیز در استجابت دعا، رفع مشکلات و برآوردن حاجات- به اذن‌اللَّه و فرمان خدا- بسیار مؤثّر است.

هشتم: توسّل عین توحید است نه شرک

با توجّه به آنچه که گفته شد، توسّل به رسول خدا صلی الله علیه و آله و اهل‌بیت