رهنما112 (به رنگ خدا) صفحه 18

همین انسان هایی هستند که لباس نامرئی به تن دارند و با اخلاص هستند.

پنجره

لَأُغْوِینَّهُمْ أَجْمَعینَ، إِلاَّ عِبادَک مِنْهُمُ الْمُخْلَصینَ.

«شیطان گفت: پروردگارا» همه انسان ها را گمراه خواهم کرد، مگر بندگان مخلصت را.(1)

اما بهتر است از این فرمول در سحر استفاده شود؛ چون سحر مال آدم های مخلص است. در سحر است که حرف های درِ گوشی با خدا می چسبد و در سحر است که خدا یک نگاه دیگر به آدم می کند؛ به قول بعضی ها: «سحرها سر خدا خلوت تر است و بیشتر تحویل می گیرد» و البته که خدا همیشه تحویل می گیرد و این قطعاً شوخی است؛ ولی نگاهش به کسانی که در سحر مشغول عبادت اند، ویژه است و بهترین وقت برای عبادت خداوند، سحرهاست.(2)