توسل صفحه 13

بنابراین، استفاده از هر وسیله ای که شریعت - به صورت عام ویا خاص - نصّی بر آن ندارد ، نوعی بدعت وگمراهی است.

امام علی (علیه السلام) به وسایلی که موجب تقرّب بنده به سوی خداوند می شود، تصریح فرموده است. حضرت می فرماید:

«همانا بهترین چیزی که نزدیکی خواهانِ، به خدای سبحان، بدان توسّل می جویند، ایمان به خدا و پیامبر و جهاد در راه خداست؛ زیرا آن، بلندی اسلام است و کلمۀ اخلاص است؛ زیرا آن فطرت انسان است و برپا داشتن نماز است که آن دین است و دادن زکات است که واجب است و روزۀ ماه رمضان که سپر از عذاب است و حجّ خانۀ خدا و بجا آوردن عمره که فقر را برطرف می نمایند و گناهان را می شویند و پیوند با خویشان که مال را افزون سازد و سبب تأخیر در مرگ است و صدقه دادن نهانی که گناه را می پوشاند و صدقه دادن آشکارا که مرگِ بد را باز دارد! و بجا آوردن کارهای نیک است که آنها از کشته شدنهای به خواری نگه می دارند». (1)

و قرآن کریم، مسلمانان را به روش نیکو و مطلوب راهنمایی کرده است. خداوند می فرماید: