توسل صفحه 23

آیۀ شریفه دلالت دارد بر این که مردم به حضرت عیسی(علیه السلام) توسّل می جستند لکن این توسّل، نشأت گرفته از این نبود که آن حضرت قدرتی غیر از قدرت الهی دارد بلکه توسّل آنان بدین جهت بود که عیسی(علیه السلام) توانایی شفای بیماران را به اذن خدا داشته ؛ زیرا او نزد خداوند، دارای منزلت ومقام است واین شرک شمرده نمی شود؛ «شرک» عبارت از این است که: برای حضرت عیسی(علیه السلام) قدرت مستقلّی از قدرت خدا فرض کنیم که هیچ یک از مسلمانان به این مطلب اعتقاد ندارند.

ب: خداوند می فرماید:

قَالُواْ یَا أَبَانَا اسْتَغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا إِنَّا کُنَّا خَاطِئِینَ (1)

«گفتند: ای پدر ازخدا آمرزش گناهان ما را بخواه که ما خطا کار بودیم».

فرزندان یعقوب(علیه السلام) آمرزش را از او، جدای از قدرت الهی درخواست نکردند بلکه یعقوب(علیه السلام) را واسطه در طلب آمرزش قرار دادند؛ زیرا او مقرّب درگاه الهی وآبرومند، نزد خداوند است . این مطلب از جواب آن حضرت به فرزندانش کاملاً روشن است :

قَالَ سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَکُمْ رَبِّیَ إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ (2)

«گفت: به زودی برای شما از پروردگارم آمرزش می طلبم».