توسل صفحه 26

ب: توسّل با اعمال نیک

عمل صالح از وسایل مشروعی است که بنده به وسیله آن به خداوند تقرّب می جوید. «توسّل» تقدیم کردن چیزی به ساحت پروردگار است برای به دست آوردن رضای او. شکّی در این مطلب نیست که «عمل صالح» از بهترین وسایلی است که بنده برای برآوردن حاجات خویش به آن تمسّک می جوید. خداوند می فرماید:

وَإِذْ یَرْفَعُ إِبْرَاهِیمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَیْتِ وَإِسْمَاعِیلُ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّکَ أَنتَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ * رَبَّنَا وَاجْعَلْنَا مُسْلِمَیْنِ لَکَ وَمِن ذُرِّیَّتِنَا أُمَّهً مُّسْلِمَهً لَّکَ وَأَرِنَا مَنَاسِکَنَا وَتُبْ عَلَیْنَآ إِنَّکَ أَنتَ التَّوَّابُ الرَّحِیمُ (1).

«و نیز (به یاد آورید) هنگامی را که ابراهیم واسماعیل، پایه های خانۀ (کعبه) را بالا می بردند، (و می گفتند:) پروردگارا ! از ما بپذیر که تو شنوا ودانایی. پروردگارا! ما را تسلیم فرمان خود قرار ده و از دودمان ما امّتی که تسلیم فرمانت باشند، به وجود آور وطرز عبادت مان را به ما نشان بده و توبۀ ما را بپذیر که تو ، توبه پذیر ودانایی».