توسل صفحه 31

دعای برادر مؤمن ، در حقّ برادرش، امری پسندیده ومورد اجابت است.

ه- : توسّل به انبیا وصالحان

این مورد، با قسمت «ج» فرق دارد ؛ زیرا در آن جا توسّل به دعای پیامبر بود لکن در این جا توسّل به ذات پیامبران و صالحان است و این که آنان از مقام ومنزلت والایی نزد خداوند برخوردارند.

در سابق به دعای پیامبر، نزد خداوند ، به عنوان وسیله توسّل پیدا می کردیم لکن در این قسم ، شخص پیامبر وکرامت آن حضرت را وسیله نزد پروردگار قرار می دهیم و روشن است که «وسیله» همان دعایی است که از آن شخصیّت مورد تکریم وتعظیم خداوند سرچشمه می گیرد؛ چنان که فرموده است :

وَرَفَعْنَا لَکَ ذِکْرَکَ (1) .

«و آوازۀ تو را بلند ساختیم».

همچنین به مسلمانان فرمان می دهد تا آن حضرت را گرامی داشته او را یاری نمایند:

فَالَّذِینَ آمَنُواْ بِهِ وَعَزَّرُوهُ وَنَصَرُوهُ وَاتَّبَعُواْ النُّورَ الَّذِیَ أُنزِلَ مَعَهُ أُوْلَئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ (2)