توسل صفحه 32

«پس کسانی که به او ایمان آوردند و حمایت ویاری اش کردند واز نوری که با او نازل شده پیروی نمودند، آنان رستگارانند».

پس اگر امیدواری به استجابت دعا ، چیزی جز شخصیّت یگانۀ پیامبر(صلی الله علیه و آله) ومنزلت او نزد خداوند نیست، سزاوار است که انسان توسّل به آن پیدا کند؛ چنان که به دعای آن حضرت توسّل می شد. وکسی که در قسم اوّل - دعای پیامبر - اعتراف به جواز دارد ولکن در قسم دوّم - شخص پیامبر - اعتقاد به ممنوعیّت داشته باشد ، او بین دو امر متلازم فرق گذاشته است واین نوع از توسّل را روایاتی که از سنّت پیامبر(صلی الله علیه و آله) به سند صحیح نقل شده است وبزرگان اهل حدیث نیز به صحتشان اعتراف دارند، تأیید می کند (1).

و: توسّل به حقّ صالحان وحرمت ومنزلت آنان

با بررسی سیرۀ مسلمانان ، می توان موارد فراوانی از این توسّل را مشاهده کرد .

مسلم ، از معاذ بن جبل نقل می کند:

«رسول خدا(صلی الله علیه و آله) فرمودند : آیا می دانی که حقّ خدا بر بندگان چیست؟ گفت: خداوند ورسولش داناترند . فرمودند: حقّ خدا بر