توسل صفحه 36

این روایت دلالت بر جایز بودن توسّل به خدا به واسطۀ منزلت و مقام صالحان دارد و این که توسّل کننده، آنان را واسطه وشفیع قرار می دهد تا حاجتش برآورده شود و دعایش اجابت گردد.

3 - انس بن مالک می گوید:

«هنگامی که فاطمه بنت اسد؛ مادر حضرت علی(علیه السلام) درگذشت، پیامبر(صلی الله علیه و آله) بر او وارد شد وبر بالای جنازۀ او نشست وفرمود: خدا تورا رحمت کند ای مادرم پس از مادرم! سپس اسامه، ابوایّوب ، عمر بن خطّاب وغلام سیاهی را فراخواند و دستور داد که قبری آماده کنند. وقتی قبر او را کندند وبه لحد رسیدند ، پیامبر خدا با دست خود، لحد را کَند و خاک آن را با دست خود در آورد و در قبر، برروی پهلو دراز کشید، سپس فرمود: ای خدایی که زنده می کند ومی میراند واو زنده است ونمی میرد! مادرم فاطمه دختر اسد را بیامرز و جایگاه او را وسیع قرار ده، به حق پیامبرت وپیامبرانی که پیش از من بوده اند» (1).

4- روایت شده که سواد بن قارب برای رسول خدا(صلی الله علیه و آله) اشعاری سرود که به وسیلۀ آنها به حضرت توسّل جست :

واشهد أن الله لا ربّ غیره وأنّک مأمون علی کلّ غائب