توسل صفحه 38

«ای محم-ّد! ما را در نزد پروردگارت یاد کن وهمواره ما را به خاطر داشته باش». (1)

ب: حافظ ابو عبدالله محم-ّد بن موسی بن نعمانی، در کتاب مصباح الظلام می گوید:

«ابو سعید سمعانی، از علی ابن ابی طالب(علیه السلام) نقل می کند: بعد از این که سه روز از دفن رسول خدا (صلی الله علیه و آله) گذشت، مرد بادیه نشینی بر ما وارد شد. خود را بر قبر پیامبر(صلی الله علیه و آله) انداخت واز خاک قبر بر سر خود پاشید و گفت : ای رسول خدا ! گفتی و ما گفتارت را شنیدیم ونسبت به خدا آگاهی دادی و ما به وسیلۀ تو آگاه شدیم واز جمله آنچه نازل شد، این آیه است:

وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذ ظَّلَمُواْ أَنفُسَهُمْ جَآؤُوکَ فَاسْتَغْفَرُواْ اللّهَ.... (2)

«ومن ظلم کردم ونزد تو آمدم تا برایم استغفار نمایی . از قبر ندا داده شد: خداوند (گناهان) تو را بخشید». (3)

ج: رسول خدا(صلی الله علیه و آله) به مردی آموخت که چگونه دعا کند واز خدا درخواست نماید وسپس پیامبر(صلی الله علیه و آله) را مورد خطاب قرار دهد وبه آن حضرت توسّل جوید واز خدا بطلبد که شفاعت پیامبر را بپذیرد وبگوید:

1- (1) - الدّرر السنیّه فی الردّ علی الوهّابیّه: 36.
2- (2) - نساء (4): 64.
3- (3) - وفاء الوفاء ، سمهودی: 1361/2.