- پیشگفتار 1
- دعای ندبه 4
- مقدمه 5
- پرسشهایی که می شود 8
- اعتبار سند دعای ندبه 12
- اخبار من بلغ و تسامح در ادله سنن 16
- بررسی و پاسخ به پرسش درباره جمله لیت شعری این استقرت بک النو 17
- ارتباط امام با ذی طوی و رضوی 19
- دعای ندبه و امامت ائمه اثنی عشر علیهم السلام 22
- دعای ندبه و معراج جسمانی 23
- کلام تحقیقی یکی از اساتید بزرگ علم و ادب 25
- کلام تحقیقی یکی از اساتید بزرگ علم و ادب 27
- دعای ندبه و بدعت 28
- دعای ندبه و آیه و اجعل لی لسان صدق فی الاخرین 33
- قرآن مجید، و جمله و أوطأته مشارقک و مغاربک 35
- دعای ندبه و علم پیغمبر و امام 38
- دعای ندبه و آیه مودت 53
- دعای ندبه و عقل 67
- بررسی جمله یابن الطور والعادیات 71
- دعای ندبه و کفر و شرک 73
- دعای ندبه و رکود فعالیتهای اسلامی 79
هدایت کنندگان پی در پی اطاعت نشد... شخصیت هایی کشته شدند، عده ای اسیر گشتند و دسته ای از وطن آواره گردیدند».
و جمله های بعد، همه تذکر مصائب اهل بیت: و مطابق مذهب شیعه است که امامت را در فرزندان حسین علیه السلام می دانند؛ مانند این جمله ها:
«أین الحسن أین الحسین أین أبناء الحسین... أین...»
و بالجمله فقرات دعا در مورد مصائب و فضائل ائمه: و خصوصیات، و نشانه های حضرت ولی عصر ارواحنا فداه همه متضمن مطالبی است که در روایات و احادیث کثیر، صحت آن مسلّم و ثابت شده است، و یکی از جهاتی که موجب قوّت این دعا شده همین متن محکم و پر از نکات اعتقادی و مهیّج عواطف می باشد. و چنانچه علمای حدیث می فرمایند، گاهی متن، سبب قوّت اعتبار سند، و گاهی به عکس سبب ضعف می گردد و اینجا از همان مواردی است که سبب قوّت می شود.
توضیح دیگر:
این دعا برای ندبه است؛ و در چنین دعایی شرح تمام مناقب ائمه: موجب طولانی شدن کلام، و خلاف بلاغت است؛ غرض بیان عقاید حقّه بطور تفصیل نیست، بلکه غرض دعا و ندبه با اشاره به بعضی مطالب است که خواننده به واسطه انس، و سابقه ذهنی می فهمد که مراد و مقصود از آن چیست هر چند بعضی جمله ها فشرده باشد. لذا مثلاً وقتی می گوید: «أین الحسن أین الحسین» همه مصائب این دو امام را به خاطر می آورد و در ذهنش مجسم می شود.
دعای ندبه و معراج جسمانی
چنانکه گفته شد، پرسش دیگر این است که:
جمله «وعرجت بروحه الی سمائک» با إجماع، و اتفاق آیات و اخبار،
که دلالت دارند بر جسمانی بودن معراج رسول اکرم صلی الله و علیه و آله و سلم مخالفت دارد و به این جهت متن دعا ضعیف، و موجب عدم اطمینان به صدور آن از امام علیه السلام می شود