فروغ ولایت در دعای ندبه صفحه 3

صحیح و معقول است که این احساس فطری و ضرورت روحی، سبب گمراهی و سقوط او نشود، و وسیله ای برای افراد استفاده جو و منحرف نگردد.

مظاهر دعا در جاهلیت و بین ملل قبل از اسلام، و ملل غیر مسلمان معاصر، مظاهری بود که به انحطاط فکری و اخلاقی، و خرافه پرستی [2] کمک می کرد، و تبه کاری ها را زیاد و اعمال غیر انسانی و وحشیانه را ترویج می نمود.

وقتی آفتاب جهانتاب اسلام در جهان تابید، و پرده های خرافات را درید، چنانچه می دانیم انقلاب عظیم آن، همه شؤون زندگی اجتماعی، معنوی، اخلاقی، فکری، و سیاسی را فرا گرفت، و در همه نواحی وارد شد، و تاریکی ها را برطرف کرد.

دعا نیز از اموری بود که طبعاً در درجه نخست، مستقیم و غیر مستقیم، مشمول این انقلاب گشت و برنامه آن طوری ریخته شد که شایسته شأن هر بشر آزاد و مترقّی و فهمیده، و برای همه طبقات و تربیت عموم مفید، و مدرسه آموزش و پرورش باشد.

اسلام برنامه های آزادی بخش دعا را اجرا کرد، و شخص پیغمبر اکرم صلی الله و علیه و آله و اوصیای آن حضرت: برنامه های دعا را به مسلمانان آموختند، و بسیار از اهداف عالیه اسلام را در ضمن دعا به مردم تعلیم و در دسترس جامعه گذارند.

چنانچه یکی از ذخایر بزرگ علمی و تربیتی اسلام را باید دعا شمرد؛ زیرا مسائل توحید و الهیّات، و نبوّت، و نظام حکومت و زمامداری، و اخلاق و حقوق مدنی، و احکام و آداب مختلف همه در دعاهائی که از اهل بیت رسالت: رسیده، مطرح شده و بطور

تحقیق مدرسه دعای اهل بیت، یکی از مدارس عالیه ای است که در رشد فکری، و ترقّی روحی و اجتماعی مسلمانان اگر از آن استفاده شود اثر عظیم دارد.

و تا مسلمان این مدرسه را نبیند، شخصیت اسلامی او کامل نمی شود؛ مدرسه ای است که همواره در شب و روز به روی همگان باز، و تکرار درس های آن شخص را علی الدوام از درجه ای به درجه بالاتر صعود می دهد.

ما در اینجا نمی خواهیم فلسفه و اسرار دعا و ارزش ادعیه مأثوره از اهل بیت: مانند صحیفه سجادیه، و نقش دعا را در ساختن شخصیت بیان کنیم، و نمونه هائی از جمله های ادعیه و مضامین بلند آنها را در هر موضوع بیاوریم [3] تا معلوم شود دین ما در هر ناحیه تا چه حدّ غنی است، و چه سرمایه های با ارزش و وسایل سعادت و نیکبختی در دسترس ما قرار دارد، و از آن استفاده نمی کنیم، زیرا این موضوع محتاج به تألیف کتابی جداگانه است.

فقط می خواستیم متوجّه باشیم که هدایت های اسلام به حدّ کافی و وافی دعا را نیز فرا گرفته، و بطور صحیح تقاضای فطرت ما را برآورده، و برداشت بهترین بهره ها را از دعا، پیشنهاد کرده است.