شرحی بر دعای ندبه صفحه 104

چـیـسـت ؟ فـرمـود ! کـتـاب خـدا کـه ثـقـل اکـبـر اسـت ، پـس بـدان چـنـگ زنید و عـمـĠکـنـیـد کـه هـرگـز گـمـراه نـخـواهـیـد شـد و لغـزش هـم پـیـدا نـخـواهـیـد کـرد . و ثقل اصغر عترت من و اهل بیت منند ( 307 ) که خداوند مهربان و آگاه مرا آگاه ساخت که این دو هـرگـز ازهـم جـدا نـشـونـد تـا بر سر حوض ( کوثر ) بر من وارد شوند ، همانند این دو انـگـشـت ـ و دو انـگـشـت سـبـابه خود را پهلوی هم قرار داد که یکی بر دیگری فضیلت و برتری داشته باشد .

افـسـوس کـه تسلط روسای دنیاپرست ، و شهوت ران در دوره های بعد موجبات اعراض از قـرآن را فـراهـم نـمـود ، و به مرور زمان عمل به احکام و حدود آن از میان بیشتر امت اسلامی رخـت بـربـسـت و قـال الرسول یا رب ان قومی اتخذوا هذا القرآن مهجوراً ـ فرقان ! 30ـ پیغمبر خدا گوید پروردگارا قوم من این قرآن را متروک و کنار گذاردند و به احکام و دستورات آن عمل نکردند .

رسـول خـدا صـلی الله عـلیـه و آله و سـلم فـرمـود ! ان القـرآن مـا حل مصدق ( 308 ) .

( قرآن شکایت کننده ای است که شکایتش تصئیق می شود ) .

لذا اهل قرآن و مصدقین آن همگی در انتظار و امید قیام یگانه نگهبان قرآن هستند .

در کـتـاب المـهـدی ص 230 از قـول مـعـصـوم عـلیـه السـلام نقل می کند که فرمود ! لا تکون بدعة الا ازالها ، و لا سنة الا احیاها هر بدعتی را از میان می برد و هر سنتی را احیا می کند تا آنکه هیچ بدعتی باقی نماند و هیچ سنتی هم متروک نباشد .

این محیی معالم الدین و اهله

تـرجـمـه !

کـجـا اسـت زنـده کـنـنـده نـشـانـه هـای دیـن و اهل آن

شرح ! معالم ! جمع معلم ـ بفتح میم ـ بمعنای علامت و نشانه ای است که بوسیله آن راه رسیدن به هدف و مقصد معلوم و هویدا شود ، و معالم دین همان احکام دین از او امر و نواهی و هـر چیزی است که علامت و نشانه دین باشد ، همچنانکه مشاعر هم جمع مشعر هم بمعنای علامت و نـشـانـه اسـت امـا عـلامـت مـحـسـوس بـه شـعـور و حـواس ، نـه از راه عـلم و مـعـلوم کـمـا قال الله تعالی ! و البدن جعلناها لکم من شعائر الله لکم فیها خیر و قربانیها را برای شما از مراسم حج قرار دادیم که در آن هم برای شما خیری است . و در آیه 32 همان سـوره مـی فـرمـاید ! و من یعظم شعائر الله فانها من تقوی القلوب و هر کسی که شـعـائر ( قـربـانـی هـای ) خـدا را بـزرگ دارد البـتـه ایـن از پـرهـیـزکـاری دلهـاسـت . حـاصـل مـعـنـی آنـکـه تـعـظـیـم و بـزرگـداشـت شـعـائر الهـی بـه سـبـب تـقـوای درونـی دل است .