شرحی بر دعای ندبه صفحه 183

شرح ! اگر کسی بخواهد که خداوند نظر لطف و رحمت خود را باو بنمایاند ، شرط عـمـده اش ایـن اسـت کـه خـود را بصفت تقوی بیاراید تا مورد توجه و عنایت حضرت احدیت قـرار گـیـرد هـم چـنـانـکـه مـی فـرمـایـد ! ان الله مـع الذیـن اتـقـوا - نـحـل / 128 - و . . . و اعـلمـوا ان الله مع المتقین - بقره / 194 - و - توبه / 36 - از ایـن آیـات شـریـفـه استفاده میشود که توجه حق و لطف و مرحمت او نسبت بکسانی است که از لوث کـفـر و شـر و نـفـاق و مـعـصـیـت پـاک و بـصـفـت تـقـوی و پـرهـیـزکـاری و اعمال نیکو متصف باشند .

و اقبل تقربنا الیک

ترجمه !

( تقرب و توسل ما را بسویت بپذیر ) .

شـرح ! البـتـه تقرب و نزدیکی به خداوند ، تقرب زمانی و مکانی نیست و خداوند از ایـن هـر دو مـنـزه اسـت ، و زمـان و مـکان در ساحت قدس خداوند راه ندارد ، بلکه مقصود از تـقـرب بـخـدا تـحـصـیـل مـقـام قـرب بـه او اسـت کـه آن روحـانـی و مـعـنـوی اسـت و از راه عـمـل و طـاعـت و تـقـوی بـدسـت مـی آیـد ، آن عـمـلی کـه موجب رضا و خشنودی حضرت احدیت جل و عز قرار گیرد ، و اولیاء خداوند همه از این راه به درجات رفیعه قرب حق رسیدند ، و بـا دوری از صـفـات رذیـله و اتـصـاف بـصـفـات کـریـمـه و فـضـائل اخـلاق ( از درکـات جـهـل بـسـوی درجـات عـلم و از بـخـل بـسـوی سـخـاء ، و از قـسـاوت بـسـوی نرمدلی و عطوفت گام برداشتن ) مقام قرب حاصل می شود ، و ولایت و محبت اهل بیت علیه السلام نیز یکی از مقربات است و آن هم بدون عمل و ورع و تقوی نتیجه مطلوب نخواهد داشت . ( 530 )

و انظروا الینا نظرة رحیمة نستکمل بها الکرامة عندک ، ثم لا تصرفها عنا بجودک

تـرجـمـه !

( بـرحـمـتـک و لطف خود بر ما نظر فرما تا بدان نظر ، کـرامـت نـزد تـو را بحد کمال رسانیم آنگاه دیگر نظر لطف را به جود و بخشش خود از ما باز مگیر ) .

شـرح ! اکـنـون پس از درخواست حاجات متعدده و استجابت آنها در پایان امر درخواست جـامـعـی مـیـشود که همان مقام کرامت نزد پروردگار است و آن درخواست رحمت خاصه است ، و البـتـه مـشـمول چنین مقامی که فوز سعادت دنیا و آخرت است خاص نیکو کاران است چنانکه فـرمـایـد ! ان رحـمـة الله قریب من المحسنین - اعراف ! 56 - و این رحمت خاصه الهیه اسـت و مخصوص بندگانی است که اوصافشان را در این آیه شریفه بیان فرموده ! و رحـمـتـی وسـعـت کل شی ء فسا کتبها للذی یتقون الزکاة و الذین هم بآیاتنا یومنون - اعـراف ! 156 - و رحـمـت من بهمه چیز رسا است ، و آنرا برای کسانی که پرهیزکاری می کنند و زکاة میدهند و آنانکه بآیه های ما ایمان می آورند مقرر می کنیم .

و آیـه بـعـد آنـرا تـوضـیـح مـیـدهـد هـمـان کـسـانـی کـه رسـول امـی و درس نـخـوانـده را کـه وصـف آن در تـورات و انجیل آمده است پیروی می کنند . پس اگر کسی متابعت این پیغمبر خاتم را نکند و از اطاعت از او طغیان و سرکشی نمیاد مورد غضب و خشم خدا قرار گیرد چنانکه فرمود ! و لا تطغوا فیه فیحل علیکم غضبی و من یحلل علیه غضبی فقد هوی - طه ! 81 - و در آن مـورد طغیان و سرکشی نکنید که غضب من بشما رسد و هر کس غضب من باو رسد محققا سقوط کند .