شرحی بر دعای ندبه صفحه 41

ترجمه !

و هر کس داخل آن شود در امن و امان است )

شـرح ! هـم چـنـانـکـه حـضـرت ابـراهـیـم عـلیـه السـلام از خـدای عـز وجـل درخـواسـت کـرد و گـفت ! رب اجعل هذا البلد آمنا ـ ابراهیم ! 35ـ پروردگارا این سـرزمـیـن را مـحـل امـن قـرار ده ، خـداوند هم دعای او را اجابت کرد . و فرمود ! و من ذخله کان امـنـاً . . آل عـمران ! 97ـ هر کس وارد آنجا شود در امان است و هیچ کس حق تعرض به او یا اذیـثـت او را نـدارد . و در روایـت اسـت کـه راوی گوید از امام ششم علیه السلام درباره این کـلام خـدا کـه مـی فـرمـایـد و مـن دخـله کـان امـنـاً سئوال کردم ! آیا مقصود خانه کعبه است یا تمام حرم ؟

حـضـرت فـرمـود ! کـسـی کـه بـه حـرم پـنـاه آورد و داخـل آن شـود از شـر مـردم در امـان است ، و هم چنین حیوانات وحشی و پرنگان هم ماءمون می باشند از راندن از آنجا واذیت و آزارشان تا آنکه از حرم خارج شوند . ( 139 )

و در روایات دیگر است ( 140 ) که هر کس در خارج حرم جنایتی مرتکب شود ، و به حرم پناهنده شود نباید او را در آنجا گرفت ، ولی باید او را از آمدن بیرون به بازار و خرید و معامله کردن منع کرد ، و با او سخن نگویند ، و خوردنی و آشامیدنی به او ندهند ، و بر او تنگ گیرند تا او از حرم خارج شود . و اگر کسی در حرم مرتکب جنایتی شود جایز است حد خداوند را در همانجا جاری نمود .

و قلت انما یرید الله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهرکم تطهیرا

تـرجـمـه !

و دربـاره خـانـدان رسـول فـرمـودی البـتـه خـدوانـد مـیـخـواهـد از شـمـا اهـل بـیـت رسول هر رجس و ناپاکی را از صفات ذمیمه و اخلاق رذیله دور سازد و کاملاً شما را پاک و مبرا گرداند

شـرح ! بـدانـکـه الف و لام اهـل البـیـت بـرای عـهـد اسـت یـعـنـی اهـل بـیـت نـبـوت ، و گـفـتـه شـده ! مـراد از بـیـت مـسـجـد رسـول اسـت ، و اهـل او کـسانی هستند که در آنجا ساکن بودند و ایشان را بیرون نکردند و درهـای اطـاقـشـان را رو بـه مـسـجـد نـبـسـتـنـد ، و اتـفـاق تـمـام اُمـت اسـت کـه مـراد از آن اهـل پـیـغـمـبـرنـد . و روایـاتـی کـه دلالت دارد کـه ایـن آیـه در شـاءن اهـل بـیـت پـیـغـمـبـر صـلی الله عـلیـه و عـلیـهـم یـعـنـی اصـحـاب کـسـا نازل شده از عامه و خاصه زیاد است .

در کتاب کفایة الخصام ص 376 چهل و یک حدیث از طریق عامه و سی و چهار حدیث از طریق خاصه ذکر نموده که این آیه در شاءن پیغمبر وعلی و فاطمه و حسن و حسین و ائمه از اولاد او علیهم السلام نازل شده ، و ما در اینجا به ذکر یک حدیث از عامه اکتفا می کـنـیـم در ص 378 می نویسد ! بیست و دوم حمیدی یکی از علمای عامه گوید ! شصت و چهارمین حدیث متفق علیه از احادیث صحیخین بخاری و مسلم ، از مسند عائشه ، از مصعب بـن شـیـبـه ، از صـفیه دختر شیبه ، از عائشه دختر ابی بکر روایت کرده که گفت ! روزی صـبح رسول خدا از اطاق بیرون شد در حالی که بر تن عبائی سیاه رنگ از مو داشت ، در ایـن هـنـگـام حـسـن بـن عـلی درآمـد رسـول خـدا او را بـه زیـر عـبـا داخـل کـرد بـعـد از او حـسـین آمد او را هم داخل کرد ، پس از او فاطمه آمد او را هم به زیر عبا درآورد ! سپس علی آمد ، او را نیز داخل کرد ، آنگاه گفت ! انما یرید الله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهرکم تطهیراً .