شرحی بر دعای ندبه صفحه 87

فعلی الاطائب من اهل بیت محمد و علی صلی الله علیهما و آلهما فلیبک الباکون

تـرجـمـه !

پـس ـ شـایـسـتـه اسـت ـ و بـایـد بـر پـاکـان اهـل بـیـت مـحـمـد و عـلی ـ کـه رحـمـت خـدا بـرایـشـان و آل ایشان باد ـ گریه کنندگان گریه کنند )

شـرح ! به موجب روایات عدیده از طریق خاصه و عامه که بسیاری از آنها در کفایة الخـصـام نـقـل شـده کـه خـلقـت اشیا به برکت وجود آنان علیهم السلام بود ، و ایشان علت غـائی خـلقـت مـخـلوقـات حقند و اگر مقصود حق تعالی وجود آنان نبود مخلوقی را خلق نمی کرد .

و بـا آنـکـه خـداونـد بـه طـهـارت آنان علیهم السلام خبر داد انما یرید الله لیذهب عنک الرجـس اهـل البـیـت و یـطـهـر کـم تـطـهیرا ـ احزاب آیه 33 ـ و به مودت و محبت آنان هم تـوصیه شده که فرمود ! قل لا اسالکم علیه اجرا الا المودة فی القربی ـ شوری آیـه 23 ـ و بـا آن همه سفارشاتی که نبی اکرم درباره آنان فرمود ، بنگرید ، سرانجام مـنـافـقـان امـت بـا آنـان چـه کـردن کـه حضرت علی بن الحسن علیهما السلام در خطبه خود قـبـل از ورود به شهر مدینه برای مردم مدینه که در آنجا ازدحام کرده بودند می فرماید ! ابـو عـبـدالله الحـسـیـن کشته شد ، و زن و فرزندانش هم اسیر شدند و سر او را بر نـیزه در بلاد بگرداندند ، این مصیبتی است که مانند آن هیچ مصیبتی نیست . آی مردم کدام یک از شـمـا اسـت کـه پـس از شـهـادت او شـادی نـماید ، و کدام دلی است که برای او نسوزد و انـدوهگین نشود ، و کدام چشمی است که سرشگ اشگ خود را در مصیبت او نگهدارد و از ریزش اشـک چـشـم خـود جـلوگـیـری کند . تا آنکه فرمود ! ای مردم کدام قلبی است کهاز شهادت او شـکـسـتـه نـشـود ، و کـدام دلی اسـت کـه بـرای او دلسـوزی نـکـند و ناله سر ندهد ، و کدام گـوشـی اسـت کـه داسـتـان ایـن شـکـاف و ویرانی و رخنه ای که در عالم اسلام پدید آمده بشنود و کر نشود .

ای مـردم مـا رانده شدگان و پراکندگان و آوارگان دور از خانه و وطنیم و با ما مانند مردم تـرک و دیـلم رفـتـار شـد ، در صـورتـیـکـه نـه گـنـاهـی مـرتـکـب شـده بـودیـم ، و نـه عمل ناپسند و خلافی از ما سرزده بود ، و نه بدعت ناروائی در اسلام پدید آورده بودیم ، مـا ایـنـگـونـه مـصـیـبـت و حـادثه را در گذشتگان نشنیدیم ، و این جنایتی است که تاکنون سابقه نداشته . ( 268 )

بـا تـوجـه بـه فـضـائل و مـنـاقـب آن بـزرگـواران ، و مصائب وارده بر ایشان شایسده و سـزاوار اسـت کسانی که به آنان ایمان دارند و علاقمندند در مصائبشان بگریند . در مجلد دهـم بـحار ص 163 از حضرت رضا علیه السلام روایت شده که فرمود ! هر کس که مـصـائب ما را ید آورد و خود بگرید و بگریاند چشم او گریان نشود در آن روز که چشمها گریان است ، و در درجات بهشتی با ما باشد . ( 269 )

در روایت دیگر حضرت رضا علیه السلام به زیان بن شبیب فرمود ! اگر خواستی بـرای مـصـیـبـتـی گـریـه کـنـی پـس گریه کن برای حسین بن علی علیهما السلام که او راهـمـانـنـد گـوسـفـنـد سـر بـردیـدنـد و هـیـجـده نـفـر از اهـل بـیـت او را کـه هـمـانـند ایشان در روی زمین نبودند با او شهید کردند و در آخر فـرمـود ! اگـر بـخواهی که در درجات بهشت با ما باشی به حزن و اندوه ما محزون شو و به فرح و شادمانی ما شادمان باش ، و پیوسته به ولایت و علاقمندی نسبت به ما ملازم باش ـ که بر فرض محال ـ اگر کسی سنگ ( جمادی ) را دوست بدار و بدان علاقمند باشد خدا او را روز قیامت با همان سنگ محشور گرداند . ( 270 )

فلیندب النادبون

ترجمه !