چھل حدیث مرد در خانواده صفحه 14

7

8- امانت خدا

قالَ رسولُ اللهصلی الله علیه و آله وسلم:

أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّ النِّسَاءَ عِنْدَکُمْ عَوَارٍ لَا یَمْلِکْنَ لِأَنْفُسِهِنَّ ضَرّاً وَ لَا نَفْعاً أَخَذْتُمُوهُنَّ بِأَمَانَهِ اللهِ وَ اسْتَحْلَلْتُمْ فُرُوجَهُنَّ بِکَلِمَاتِ اللهِ فَلَکُمْ عَلَیْهِنَّ حَقٌّ وَ لَهُنَّ عَلَیْکُمْ حَقٌّ وَ مِنْ حَقِّکُمْ عَلَیْهِنَّ أَنْ لَا یُوطِئْنَ فُرُشَکُمْ وَ لَا یَعْصِینَکُمْ فِی مَعْرُوفٍ فَإِذَا فَعَلْنَ ذَلِکَ فَلَهُنَّ رِزْقُهُنَّ وَ کِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَ لَا تَضْرِبُوهُن.

ای مردم! زنها امانت خدا نزد شما هستند، آنان مالک نفع و ضرری برای خود نیستند، به عنوان امانت خدا آنان را به خانه خودتان آورده اید، و با کلمات خدا (الفاظ عقد) جسمشان را برخود حلال کرده اید، هم آنان بر شما حقی دارند و هم شما برآنان. حق مردان بر زنان آن است که کسی غیر از شوهرشان را به

بسترشان فرا نخوانند، در امور پسندیده شوهرشان را نافرمانی نکنند. حق زنان بر مردان این است که به مقدار مطلوب و پسندیده، نیازهای غذایی و پوشاکی همسرشان را تأمین کنند و زنانشان را نزنند.

(بحارالانوار،ج 100،ص245)