- مقدمه ی مؤلف 1
- اشاره 13
- اربعین؛ تجسم ادامه ی عهد مؤمنین 17
- اربعین؛ حرکتی به سوی جامعه ی مهدوی 22
- اربعین؛ مکتب ادامه ی شجاعت 25
- معنای پیروزی امام حسین علیه السلام 27
- کربلا، زندگی در مرزهای دلنواز عشق 29
- اشاره 37
- ماورای اسلحه ها 42
- حضور انقلاب اسلامی در هرجا که حرکتی قدسی در میان است 44
- احساس امّتِ واحده بودن در اربعین 47
- عبور از سیطره ی کمّیت ها 49
- امیدی بزرگ 53
- کار بزرگی در حال وقوع است 59
- چیستی حرکت اربعینی این تاریخ 61
- حضوری برای معنابخشیدن به زندگی 63
- بر روی همین شهادت ها باید حساب باز کرد 67
- عقلِ فهم اربعین 69
- اربعین؛ حرکتی پایدار و رو به جلو 71
- تجربه ی روح مهدوی علیه السلام در اربعین 73
«عهد الَسْت» با خدا بسته ایم. هرکس تعهد با ائمه علیهم السلام و اسلام وارزش ها را شکست، باید بداند که با خودش قهر کرده و با خود نقض پیمان نموده و باید بداند که خود را از دست داده است، قرآن در مورد این ها می فرماید: «وَ کانُوا یُصِرُّونَ عَلَی الْحِنْثِ الْعَظیم» (سوره ی واقعه، آیه 46) این ها بر شکستن عهدِ عظیمی اصرار می ورزیدند. این زیارت ها و سلام ها احیای خودِ اصیل انسان ها است تا از اصل خود جدا نشوند و عهد خود را با امام علیه السلام هرگز نشکنند.
ارتباط با امامی مظلوم و شهید، یعنی گشودن دریچه ی جان به سوی ذاتی مقدّس که در رهگذر یافتن حیات معنوی، به راحتی از حیات بدنی می گذرد. در این حالت انسان نسبت به خود بی تفاوت نخواهد بود تا هرچه را زمانه بر سرش می آورد بپذیرد و امیدش از دست یابی به خودِ برین نابود شده باشد. راستی که ارادت به چنین شهید مظلومی، چه زیبا جرقه های حیات را از لابه لای خاکستر روزمرّگی ها برای انسان به مشعلی بزرگ و درخشان تبدیل می کند تا در تغییر سرنوشت خود نقش آفرینی کند.
اربعین؛ مکتب ادامه ی شجاعت
نهضت امام حسین علیه السلام نهضتِ به جنبش درآوردن قلب هاست و از این پایگاه است که به امام علیه السلام سلام می دهی و متذکر تنگناهایی می شوی که بر امام علیه السلام تحمیل کردند. یزیدیان تصور می کنند قدرت نمایی کرده اند، تنهاکسانی که حسینی نیستند مرعوب تبلیغات دشمن می شوند. بینش