با پیشوایان هدایتگر صفحه 136

ثمّ قال: وإنّ نبیّ اللّه فوّض إلی علی وائتمنه، فسلّمتم وجحد الناس. فواللّه لنحبّکم أن تقولوا إذا قلنا وأنْ تصمتوا إذا صمتنا. ونحن فیما بینکم وبین اللّه عز وجل. ما جعل اللّه لأحد خیراً فی خلاف أمرنا;4

به راستی که خداوند متعال پیامبر خود را بر مهر و محبّت خویش تربیت کرد و فرمود: «همانا تو دارای خلق و خوی عظیم هستی»; آن گاه تربیت را به آن حضرت واگذار کرد و فرمود: «آن چه را که پیامبر آورده است بگیرید و از آن چه نهی کرده خودداری کنید» و فرمود: «آن کس که از رسول خدا پیروی کند همانا از خدای تعالی پیروی کرده است».

سپس فرمود: پیامبر خدا صلی اللّه علیه وآله کار را به علی علیه السلام سپرد و او را امین شمرد، در این میان شما شیعیان پذیرفتید و تسلیم شدید; ولی آن مردم (اهل سنّت) انکار کردند.

به خدا سوگند، ما شما را دوست داریم که هر گاه گفتیم بگویید و هر گاه سکوت کردیم، سکوت کنید و ما واسطه میان شما و خدا هستیم و خدای تعالی برای کسی در مخالفت کردن با امر ما خیری قرار نداده است.

در این روایت نیز مطالب بسیاری وجود دارد که فعلاً محلّ شاهد این است که فرمودند: «ما جعل اللّه لأحد خیراً فی خلاف أمرنا; خدای تعالی برای مخالف امر ما خیری قرار نداده است». به راستی مگر در مخالفان اهل بیت علیهم السلام خیری وجود دارد؟! مگر از غیر راه آنان به خیری می شود رسید؟ حتی اهل سنّت روایت کرده اند که رسول اکرم صلی اللّه علیه وآله فرموده:

لو أنّ عبداً عبداللّه بین الرکن والمقام ألف عام ثم ألف عام ولم یقل بمحبّتنا أهل البیت لأکبّه اللّه علی منخره فی النار.5

1. سوره ذاریات (51): آیه 56.

2. بحار الانوار: 26 / 107، حدیث 10.

3. التوحید، شیخ صدوق: 152، باب 12، حدیث 9.

4. الکافی: 1 / 265، حدیث 1.