با پیشوایان هدایتگر صفحه 143

بنده تو و فرزند بنده تو و فرزند کنیز تو که به بندگی اقرار دارد و خلاف راه شما را ترک گفته است.

قسم دیگر از عبد که بیان کردیم این است که ما عبدِ طاعتی ائمّه علیهم السلام هستیم. می گویند: فلانی عبد فلانی است. هر چه بگوید از فرمانش اطاعت می کند، نه او را خریده تا عبد رقیّتی و بردگی او باشد و نه او را عبادت می کند که بنده عبادت گر او باشد; بلکه صد در صد از فرمان او اطاعت می کند.

بنابراین معنای «مفروض الطاعة» بودنِ ائمّه علیهم السلام همین است و این اطاعت بر ما واجب است. ولایت تکوینی نیز از همین معنا سرچشمه می گیرد که ائمّه مالک هستند و ما بنده و رقّ آنان هستیم و ولایت تشریعی به طریق اولی اثبات پذیر است. این مطلب به شرح و توضیح بیشتری نیاز دارد که چگونه ما برای ائمّه ولایت تکوینی و تشریعی را معتقدیم، و در جای خود شرح داده خواهد شد. ان شاء اللّه.

چنان که گذشت ما در برابر ائمّه علیهم السلام عبد به معنای عبادت گر نیستیم; چرا که خود آن بزرگواران می فرمایند:

إنّا عبید مربوبون...;10

ما بندگان پرورش یافته ایم... .

و می فرمایند:

لا تجعلونا أرباباً...;11

ما را پروردگار قرار ندهید... .

آری، ما مطیع ائمّه علیهم السلام هستیم و آن ها بر ما تکویناً و تشریعاً ولایت دارند و بالاتر از این ـ که خدا باشند ـ کفر است و غلو.