با پیشوایان هدایتگر صفحه 152

از این رو بحث می شود که ما فقط دوازده امام داریم، دوران یازده امام گذشته و حضرت ولی عصر عجل اللّه تعالی فرجه الشریف روزی از روزها ظهور خواهد کرد و روزی از روزها از این عالَم خواهد رفت. پس جهان هستی بعد از آن حضرت چه خواهد شد؟

در این زمینه، روایاتی نقل شده و علما نیز گفت و گو کرده اند.

بنابراین به گونه ای، ارتباطی بین این عالَم و امام علیه السلام وجود دارد که گفتیم اگر به ظاهر واژه مزبور بسنده کنیم، خود این عالَم، زمین و بلاد به گونه ای با امام علیه السلام ارتباط دارد و زمین که از نظر حدوثی به وجود امام علیه السلام مرتبط است، از نظر بقا و ماندگاری نیز به وجود امام متقوّم است.

در صورتی که اگر از ظاهر کلمه دست برداریم و بگوییم: منظور از ارکان بلاد، اهل و ساکنان آن هاست; یعنی امام علیه السلام تکیه گاه آن ها هستند و وجودشان به ائمّه مستند است; باز هم صحیح است و در این صورت، این پرسش مطرح است که آیا منظور اصل وجود است، یا استمرار آن؟ و آیا منظور وجود مادّی است یا معنوی؟

در پاسخ می گوییم: منظور مطلق وجود است; چه اصل وجود که حدوث باشد و چه استمرار آن که بقا باشد; چه وجود مادی اهالی زمین باشد و چه وجود معنوی آن ها، همه این ها به وجود ائمّه علیهم السلام قائم است و همان بزرگواران ارکان اهالی این زمین هستند.

به تعبیر دیگر، اصل وجود به برکت اهل بیت علیهم السلام است; یعنی آنان واسطه فیض وجود هستند و به برکت آنان خداوند متعال به اهالی این عالَم وجود عطا کرده است. استمرار وجود نیز به واسطه آن بزرگواران است; چرا که هر موجود زنده ای هر لحظه به فیض نیاز دارد.

برای مثال، لامپی که هم اکنون روشن است رابطه ای با کارخانه تولید برق دارد و این ارتباط ضروری است و باید ادامه داشته باشد; در صورتی که لحظه ای این ارتباط قطع شود، لامپ روشنایی نخواهد داشت.

روی این اصل ساکنان این جهان در اصلِ وجود خود به فیض الهی نیاز دارند که به توسّط معصوم علیه السلام به آنان می رسد و در استمرار نیز باید در همه لحظه ها این فیض باشد; از این رو در دعا می خوانیم:

اللهمَّ لا تکلنی إلی نفسی طرفة عین أبداً;8

خدایا! مرا به اندازه یک چشم به هم زدن هرگز به خودم وامگذار.