با پیشوایان هدایتگر صفحه 172

(ادْخُلُوا الْبابَ سُجَّدًا وَقُولُوا حِطَّةٌ نَغْفِرْ لَکُمْ خَطایاکُمْ وَسَنَزیدُ الْمُحْسِنینَ);1

از در (بیت المقدس) با خضوع و خشوع وارد شوید و بگویید: «خداوندا! گناهان ما را بریز» تا خطاهای شما را ببخشیم و به نیکوکاران پاداش بیشتری خواهیم داد.

این قصّه درباره بنی اسرائیل است که برای توبه و عذرخواهی از کجا وارد شوند و با خضوع و خشوع وارد گردند و عذرخواهی و طلب عفو کنند. در تفسیر این آیه مبارکه آمده است:

علی باب حطّة;2

علی علیه السلام در توبه و آمرزش است.

بزرگان اهل سنّت در این زمینه روایاتی نقل کرده اند. در جامع الصغیر و فیض القدیر فی شرح جامع الصغیر در باب «علی باب حطّة» آمده است: ابن عبّاس گوید: پیامبر خدا فرمود:

علی باب حطّة; من دخل منه کان مؤمناً ومن خرج منه کان کافراً.

مناوی در توضیح این حدیث می گوید:

یعنی أنّه سبحانه وتعالی کما جعل لبنی إسرائیل دخولهم الباب متواضعین خاشعین سبباً للغفران، جعل لهذه الأمّة مودّة علی والاهتداء بهدیه وسلوک سبیله وتولّیه سبباً للغفران ودخول الجنان ونجاتهم من النیران والمراد یخرج منه خرج علیه.3

پس همان گونه که گفتیم، اگر ایمان با همه ابعاد سه گانه اش باشد، انسان مؤمن کامل خواهد بود.