با پیشوایان هدایتگر صفحه 200

عبدالحق دهلوی نیز در این مورد اظهار نظر کرده است. وی در اشعة اللمعات فی شرح المشکاة می نویسد:

مراده هنا من العترة أخص عشیرته وأقاربه أی أولاده وذریّته;17

منظور پیامبر صلی اللّه علیه وآله در این جا از عترت، خویشان و عشیره خاص ایشان یعنی فرزندان و ذریه اوست.

مناوی در شرح الجامع الصغیر می نویسد:

وهم أصحاب الکساء الّذین أذهب اللّه عنهم الرجس وطهّرهم تطهیراً;18

اهل بیت همان اصحاب کساء هستند که خداوند هر رجس و پلیدی را از آنان زدود و آنان را پاک و پاکیزه ساخت.

آن چه بیان شد، نظریه ها و گفتارهای شارحان حدیث ثقلین در مورد واژه «عترت» بود که روشن شد مراد از «عترت» اقربا نیستند.

البتّه دلیل ما در اعتقادات کتاب و سنت است و هر گاه به کلمات علما مراجعه می کنیم منظور اثبات صحّت استدلالمان می باشد، وگرنه نباید در بحث به اقوال مجرَّد از دلیل تکیه کرد; چرا که اقوال اشخاص حجّت نیستند و تا به قول فردی استدلال کنید در مقابل او، قول فرد دیگری می آورند که با آن تعارض دارد.

اساساً قول کسی، دلیل نیست، ولیکن علما به آن چه می گوییم اقرار کرده اند و ما از گفتار آنان استفاده کردیم. شخصی مانند مناوی از بزرگان از علمای اهل تسنّن است چنین اقرار می کند: «وهم أصحاب الکساء الّذین أذهب اللّه عنهم الرجس وطهّرهم تطهیراً».19

پیش تر گذشت که در مناظره با یکی از بزرگان وهّابی ها در مکّه، امامت امیر مؤمنان علی علیه السلام را با آیه ولایت ثابت کردم. وقتی خوب به استدلال گوش فرا داد، گفت: بر شما یک اشکال وارد است.