با پیشوایان هدایتگر صفحه 201

گفتم: کدام اشکال؟

گفت: اگر واژه «إنّما» بیان گر حصر است، فقط امامت امیر مؤمنان را ثابت می کند، امامت یازده امام دیگرتان چگونه ثابت می شود؟

گفتم: چون «إنّما» بر حصر دلالت می کند، پس اطاعت ابوبکر نفی شده، وظیفه شما دفاع از امامت ابوبکر است، من بر امامت دیگر ائمّه علیهم السلام دلیل دارم و آن را ثابت می نمایم.

بنابراین، از حدیث ثقلین عصمت و اعلمیّت اهل بیت علیهم السلام ثابت می شود.

اما ابن تیمیّه وقتی درباره ابن عباس سخن می گوید شاگردی او را نزد حضرت امیر المؤمنین علیه السلام منکر می شود، تا این که گویا او را در ردیف آن حضرت قلمداد می کند، و بنابراین ناگزیر ابن عبّاس از امام باقر و امام صادق علیهما السلام افضل می شود.20

اما منظور از عترت اخصّ اقارب است، و این عنوان شامل ابن عباس نخواهد بود، و بر فرض کسی ادّعا کند که ابن عبّاس را نیز در بر می گیرد; می بینیم خود ابن عبّاس اقرار می کند که هر چه دارد از امیر المؤمنین علی بن ابی طالب علیهما السلام است.21

افزون بر این هرگز کسی برای ابن عبّاس ادّعای عصمت نکرده است. فقط ابن تیمیّه گوید: ابن عبّاس از بزرگان علمای اهل بیت است و یا می گوید: «من أعلمهم» یا «أعلمهم بالقرآن» و تعابیر دیگر.

یکی از روش های متعصّبین آن ها بزرگ کردن فردی از داخل است تا به خیال خود بزرگان را کوچک نمایند.

از معاصران ما که در حوزه او را به عنوان مفسّر معرّفی می کنند، وقتی به او گفتم: چرا این قدر از عکرمه دفاع می کنی؟

پاسخ داد: می خواهم حرمت عبداللّه بن عبّاس حفظ شود(!) اگر عکرمه را از دست بدهیم، ابن عبّاس را نیز از دست خواهیم داد، چون شاگرد و راوی انظار اوست.