با پیشوایان هدایتگر صفحه 214

1 . امام هدایت گر;

2 . امام ضلالت و گم راه کننده.

در کتاب کافی روایت شده است که امام صادق علیه السلام فرمود:

إنّ الأئمّه فی کتاب اللّه عز وجل إمامان: قال اللّه تبارک وتعالی: (وَجَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً یَهْدُونَ بِأَمْرِنا)4 لا بأمر الناس، یقدّمون أمر اللّه قبل أمرهم وحکم اللّه قبل حکمهم، قال: (وَجَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً یَدْعُونَ إِلَی النّارِ)5 یقدّمون أمرهم قبل أمر اللّه وحکمهم قبل حکم اللّه، ویأخذون بأهوائهم خلاف ما فی کتاب اللّه عز وجل;6

امامان و پیشوایان در قرآن دو گروهند: (گروه نخست) کسانی اند که خدای تعالی در قرآن درباره آنان می فرماید: «آنان را پیشوایانی قرار دادیم که به امر ما (مردم را) هدایت می کردند». آنان به امر مردم هدایت نمی کنند; بلکه امر خدا را بر امر مردم مقدم داشته و حکم خدا را پیش از حکم مردم می دانند.

(و گروه دوم کسانی هستند که) خدای تعالی درباره آنان می فرماید: «آن ها را پیشوایانی قرار دادیم که به سوی آتش فرا می خوانند». اینان خواست مردم را بر خواست خدا مقدم داشته و حکم مردم را پیش از حکم خدا می دانند و بر طبق هوا و هوس خود; بر خلاف آن چه در قرآن آمده است رفتار می کنند».

امامان در قرآن بر دو گروهند: امامان هدایت گر و امامان گمراه کننده. این هدایت و یا ضلالت تشریعی است. در مورد امامان هدایت گر دو آیه آمده است:

1 . خداوند متعال در سوره انبیاء می فرماید:

(وَجَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً یَهْدُونَ بِأَمْرِنا);7

و آنان را پیشوایی قرار دادیم که به امر ما (مردم را) هدایت می کردند.