با پیشوایان هدایتگر صفحه 237

1. ر.ک: المفردات فی غریب القرآن: 507. پناه گاه های خلایق

وَکَهْفِ الْوَری;

و (سلام بر) پناه گاه خلایق.

ائمّه علیهم السلام پناه گاه های خلایق هستند. این وصف هم چنان که گذشت یک حقیقت است.

واژه «کهف» به معنای غار بزرگ است و اگر کوچک باشد، «غار» گویند.

منظور معنای مجازی است; یعنی آن اثری که غار برای انسان دارد که همان محفوظ ماندن انسان از خطرها و آفات است. ائمّه علیهم السلام نیز همین حکم را دارند.

جوهری می گوید: الکهف کالبیت المنقور فی الجبل، والجمع: الکهوف ویقال: فلان کهف أی ملجأ.1

و کلمه «وری» به معنای خلایق است.2

پس ائمّه علیهم السلام پناه گاه و ملجأ همه خلایق هستند; از این رو از آن ها به «کهف» تعبیر شده است.

لفظ «وری» عام و مطلق است; بنابراین ائمّه علیهم السلام فقط ملجأ و پناه گاه شیعیان یا مسلمانان نیستند. به طور قطع، بهترین مردم در این عالم شیعیان اهل بیت علیهم السلام هستند. ملجأ بهترین مردم و حتی مشرکان، ائمّه اطهار علیهم السلام هستند. و این حقیقتی است و مجاز نمی باشد، چون به دلیل نقلی و برهان عقلی ثابت شده که آن حضرات واسطه فیض بر همه موجودات هستند و حدوث و بقاء همه به برکت آنان است.