با پیشوایان هدایتگر صفحه 302

اما ائمّه علیهم السلام حاملان علی الاطلاق کتاب اللّه هستند، همان گونه که پیامبر اکرم صلی اللّه علیه وآله حامل کتاب اللّه بوده است.

حال اگر امر دائر شود بین رجوع به کسی که چنین شأن و مقامی نسبت به قرآن مجید و عنداللّه سبحانه دارد و کسی که از او در مورد معنای لفظی ساده از قرآن بپرسند و نتواند پاسخ دهد، چه باید کرد؟

بنابر روایات: وقتی از شیوخ ثلاثه به خصوص اوّلی درباره معنای لفظی از الفاظ قرآن می پرسیدند از پاسخ ناتوان می ماندند. آن گاه که از اوّلی پرسیدند معنای آیه شریفه (وَفاکِهَةً وَأَبًّا)10 چیست؟

پاسخ داد: چه بگویم؟ از خودم بگویم، یا چیزی از پیامبر اکرم صلی اللّه علیه وآله شنیده باشم؟ آیا شما چیزی از پیامبر نشنیده اید؟11

شما را به خدا! عقل و عقلا در مقایسه بین کسی که چنین ناتوان می ماند و بین کسی که در حضور مردم فرمود:

سلونی قبل أن تفقدونی;12

«از من بپرسید پیش از آن که مرا نیابید» چه می گویند؟!

شگفت انگیز این که حتّی یک نفر پیدا نشد که بگوید: چنین نیست، ما فلان مطلب را پرسیدیم و او ندانست; بلکه همه اقرار کردند که امیر مؤمنان علی علیه السلام همین گونه بوده است. با این حال آمدند و در مقابل چنین شخصیّتی عَلَم شدند و مردم را تا قیامت گمراه و بدبخت کردند.

1. سوره حدید (57): آیه 25.

2. سوره اعلی (87): آیه 18 و 19.