با پیشوایان هدایتگر صفحه 361

حضرت علی علیه السلام به جایی رسیده که محبّت او یک طرفه نیست; بلکه محبوب نیز او را دوست می دارد.

پیامبر خدا صلی اللّه علیه وآله، امیر مؤمنان علی علیه السلام را در جنگ خیبر این گونه معرفی می نماید که من فردا پرچم را به دست کسی می دهم که خدا و رسول او را دوست می دارند. این یک طرف قضیه و خدا و رسول نیز او را دوست می دارند، این هم طرف دوم قضیّه است، پس این کار ـ فتح خیبر ـ از دست چنین کسی بر می آید و کار ابوبکر و عمر و دیگر اشخاص نیست.

آری، ائمّه علیهم السلام محبّت خدا را به سرحدّ تمام رسانیده اند. وقتی محبّت به سرحدّ تمام رسید، این وجود از محبّت محبوب پر می شود و این وجود چیزی جز محبوب نیست، اصلاً با غیر محبوب کاری ندارد و جز او چیزی نمی بیند. پس محبوب این جاست و او از محبوب جدا نیست. آن وقت چنین می شود که خدا و رسول او را دوست می دارند و او نیز به خدا و رسول مهر میورزد.

از این رو، خداوند متعال می فرماید:

(یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا مَنْ یَرْتَدَّ مِنْکُمْ عَنْ دینِهِ فَسَوْفَ یَأْتِی اللّهُ بِقَوْم یُحِبُّهُمْ وَیُحِبُّونَهُ أَذِلَّة عَلَی الْمُؤْمِنینَ أَعِزَّة عَلَی الْکافِرینَ);2

ای کسانی که ایمان آورده اید! هر کس از شما از دین خود باز گردد (ضرری به خدا نمی رساند) پس در زمانِ نه چندان دور خداوند گروهی را می آورد که آن ها را دوست می دارد و آن ها نیز او را دوست می دارند، در برابر مؤمنان فروتن و در برابر کفرورزان عزیزند.

بعضی علمای اهل تسنّن ادّعا دارند که این آیه درباره ابوبکر نازل شده است; چرا که او بعد از پیامبر اکرم صلی اللّه علیه وآله با اهل ارتداد جنگید.3

ما در حاشیه شرح مواقف و دیگر کتاب ها آورده ایم4 که در این آیه جز امیر مؤمنان علی و ائمّه اطهار علیهم السلام و اصحاب خاص آن بزرگوار کسی نمی تواند منظور و مقصود باشد; چرا که مصداق «یحب اللّه ورسوله ویحبّه اللّه ورسوله» امیر مؤمنان علی علیه السلام است، نه ابوبکر و این امر در جنگ خیبر روشن شد.

و در حدیث «طیر مشوی» نیز که با سند صحیح نقل شده، چنین آمده است: آن گاه که برای پیامبر خدا صلی اللّه علیه وآله مرغ بریانی آوردند و حضرتش خواستند میل نمایند، دعا کردند:

اللّهمّ ائتنی بأحبّ خلقک إلیک وإلی، یأکل معی من هذا الطائر;