با پیشوایان هدایتگر صفحه 364

و به آن ها دستوری داده نشده، جز این که خدا را بپرستند و دین خود را برای او خالص کنند.

2 . (إِلاّ عِبادَ اللّهِ الْمُخْلَصینَ);2

جز بندگان خالص خدا.

در هر دو مورد سخن از عبادت است. انسان باید عبادت را از روی اخلاص به جا آورد و او از طریق عبادت به آن جا می رسد که مخلَص می شود که این عبادت باید خالص و از هر شائبه ای به دور باشد. به وسیله چنین عبادتی، انسان به آن جا می رسد که خداوند او را فقط برای خود قرار می دهد و خالص برای خداوند متعال می گردد.

1. سوره بینه (98): آیه 5.

2. سوره صافات: (37): آیات 40 و 74 و 128 و 160.

معرفت خدا

پرواضح است که عبادت مسبوق به معرفت است و معرفت اساس دین است که حضرت علی علیه السلام فرمودند:

أوّل الدین معرفته;1

آغاز دین معرفت و شناخت اوست.