با پیشوایان هدایتگر صفحه 374

خلاصه معنای این روایت را این گونه ترجمه می کنیم.

آن گاه که خداوند متعال پیامبر اکرم صلی اللّه علیه وآله را تربیت کرد چه خوب تربیت نمود. پس از این که او را به سرحدّ کمال مطلوب رساند به او خطاب کرد که: «به راستی تو دارای خلق و خوی عظیم هستی».

آن گاه امر دین و امّت را به پیامبر اکرم صلی اللّه علیه وآله تفویض کرد سپس فرمود: «و آن چه پیامبر برای شما آورده، انجام دهید و از آن چه شما را باز داشته خودداری کنید»; چرا که از ابتدای خلقت پیامبر اکرم روح القدس همراهش بود. این روح القدس همراه پیامبر بوده و در جمیع شئونات حضرتش را تسدید و استوار می نمود.

پس کسی که خدا او را مؤدّب کرده باشد و از ابتدا روح القدس همراه او قرار داده تا او را تسدید کند، مواظبت و مراقبت نماید و به تعبیر ما در همه شئون هوای او را داشته باشد هیچ لغزشی از او حاصل نمی شود و واگذار کردن امر دین و اداره امور خلائق به چنین کسی چه مانعی دارد؟

به عبارت دیگر طبق این روایت حالات پیامبر اکرم صلی اللّه علیه وآله خدایی شده. آن وقت اگر به چنین کسی بگویند: نماز و سایر احکام خدا و اداره امور بندگان خدا و سرپرستی آنان را به تو سپردیم آیا جای تعجّب است؟

سند این روایت بلا اشکال صحیح است و البتّه در این باب روایات دیگری نیز وجود دارد، و در ذیل آیه مبارکه (ما آتاکُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ);4 «آن چه پیامبر برای شما آورده انجام دهید» در تفاسیر شیعه و سنّی روایاتی آمده است5 که همه مفسّرین تصریح دارند به این که تمام دستوراتی که از پیامبر اکرم صلی اللّه علیه وآله صادر شده است ـ نه دستوراتی که خداوند فرموده و پیامبر ابلاغ کرده که بین این دو مورد فرق است ـ واجب الاطاعه است; چرا که خداوند متعال اوامر و نواهی آن حضرت را امضا کرده است.

آن چه بیان شد، در مورد ولایت پیامبر اکرم صلی اللّه علیه وآله از دیدگاه شیعه و سنّی از نظر دلیل قرآنی و حدیثی بود.

اکنون می گوییم: امام که هم چون پیامبر اکرم صلی اللّه علیه وآله ساخته شده خدا و تربیت یافته او تا سرحد کمال است دقیقاً همین مقام و منزلت را دارا است.

این مقام و منزلت از دو راه برای ائمّه علیهم السلام نیز به اثبات می رسد:

1 . دلایل عمومی بر این که ائمّه علیهم السلام به منزله پیامبر اکرم صلی اللّه علیه وآله هستند مگر در نبوّت;