با پیشوایان هدایتگر صفحه 72

ما به طور مفصّل این مطلب را در ذیل آیه بحث کرده ایم.2 این جا نیز جای بحث است که مراد از «اهل بیت» کیست؟ آیا آن گونه که بعضی از سنّی ها نوشته اند معنای لغوی مراد است; یعنی کسانی که در آن خانه زندگی می کنند تا شامل زنان، کنیزها و غلام ها نیز شود؟ یا مراد از اهل بیت چیز دیگری است؟

منظور از «اهل بیت» در آیه مبارکه معنای لغوی نیست. قرآن کریم درباره حضرت موسی علیه السلام می فرماید:

(وَسارَ بِأَهْلِهِ);3

و همراه خانواده اش حرکت کرد.

معلوم است که فقط عیالش همراهش بوده است و دیگر کسی نبوده، پس معنای لغوی مراد است و این غیر از عنوان «اهل بیت» می باشد. لذا برخی خلط مبحث کرده و می گویند: کلمه «اهل» فقط بر زن اطلاق می شود.

آری، واژه «اهل» بر زن اطلاق شده و کسی منکر این معنا نیست. امّا عنوان «اهل بیت»، عَلَمیّت پیدا کرده وعنوان مشیر قرار گرفته، جعل ثانوی پیدا کرده و اصطلاح شده است.

به سخن دیگر، این عنوانی است که مصداقی در لسان کتاب و سنّت جز محمّد و آل محمّد، یعنی حضرات اهل عصمت علیه وعلیهم السلام ندارد. اگر ذریّه آن حضرت نیز ملحق شود، از باب (أَلحَْقْنَا بهِمْ ذُرِّیَّتهُمْ)4 است; یعنی از باب الحاق است وگرنه در حال اطلاق افراد دیگری مراد نیست و تفصیل این مطلب در آینده خواهد آمد، ان شاء اللّه.

1. سوره احزاب (33): آیه 33.

2. ر.ک: نفحات الازهار: 20 / 73، آیه تطهیر.

3. سوره قصص (28): آیه 29.