سلمان فارسی صفحه 31

مقصود از ((صحابی )) از نظر سلمان

از ((ابوالبختری )) روایت شده که گفت : اشعث بن قیس جریر بن عبدالله بجلی نزد سلمان آمدند و در اطراف ((مدائن )) در اطاقی حصیری بر او وارد شدند بعد

از گفتن سلام و تحیت به او گفتند : ((آیا تو سلمان فارسی هستی ؟ )) .

گفت : بلی .

گفتند ، تو همنشین رسول الله - صلی الله علیه و آله - هستی ؟

گفت : نمی دانم .

آن دو به شک افتاده و با خود گفتند : شاید آن که ما می خواهیم این نیست .

آنگاه سلمان بدانان گفت : ((من مقصود شما و همانم که در پی او هستید من رسول الله - صلی الله علیه و آله - را دیده و با او نشسته ام اما ((صاحب )) (مصاحب ) او کسی است که با او به بهشت وارد شود ، کارتان چیست ؟ . . . )) . (88)

این ماجرا بر این اساس است که اشعث و جریر قبل از آن ، سلمان را ندیده باشند در صورتی که چنین بوده (و روایت صحیح باشد) آنچه که در این گفتگو جلب نظر می کند عبارت است از : برداشت سلمان و دیدگاه او در مورد ((صحابی )) ، او بین کسی که رسول الله - صلی الله علیه و آله - را دیده و با او نشست و برهاست کرده و ((صاحب )) و ((انیس )) آن حضرت ، فرق و تفاوت روشنی می بیند چرا که حتی کافر و منافق ، چه رسد به کسی که عمل نیک و بد را به هم می آمیزد آن حضرت را می دیده و با او مجالست می کرده است . اما مصاحبی که رسول الله - صلی الله علیه و آله

- با او ماءنوس و ماءلوف بوده تنها کسی بوده تنها کسی بوده است که اعمال صالحه اش او را شایسته و لایق مصاحبت پیامبر اکرم - هم در دنیا و هم در آخرت - کرده است .