سلمان فارسی صفحه 42

((روزی سلمان فارسی - رضی الله عنه - به مجلس رسول الله - صلی الله علیه و آله -وارد شد حضار برای او احترام به حق او و سالخوردگیش و بخاطر اختصاص و انتسابش به مصطفی او آل او - صلوات الله علیهم - او را تعظیم کرده در صدر مجلس جا دادند . عمر داخل گردید و سلمان را دید و گفت : ((این عجمی بالا نشسته در بین عرب کیست ؟ )) پس رسول الله - صلی الله علیه و آله - بر فراز منبر رفته خطبه خواند و فرمود :

مردم از زمان آدم تا امروز همچون دندانه های شانه (برابر) هستند .

عربی را بر عجمی و سرخپوستی را بر سیاهپوستی برتری نیست جز به پرهیزگاری ، سلمان دریایی است که پایان نمی پذیرد و گنجی است که تمام نمی شود . سلمان از ما اهل بیت است

. . . ))(122) .

چند جای درنگ :

اول : سلمان منا اهل بیت :

شاید این روایت اخیر دور از حقیقت نباشد چرا که عمر بن خطاب علنا عرب را بر عجم برتری می داد و در زمان خلافتش سیاست او در همین جهت بود و قصه سرباز زدنش از دادن به سلمان بزودی می آید و - ان شاء الله تعالی - در فصلی مستقل به گوشه هایی از سیاستهای او در مقابل غیر عرب اشاره خواهیم کرد . . . و بدین لحاظ ، ما این روایت را دور از حقیقت می دانیم که می گوید : سبب این که رسول الله - صلی الله علیه و آله - کلام معروف خود ((سلمان منا اهل البیت ))را فرمود این بوده که به هنگامی که مسلمانان مشغول حفر خندق بودند و پیامبر اکرم هر ده نفر را ماءمور حفر چهل ذراع کرده بود ، چون سلمان در کار قوی بود مهاجران و انصار هر یک احتجاج کرده :

مهاجران گفتند : سلمان از ماست .

و انصار گفتند : سلمان از ماست .

رسول الله - صلی الله علیه و آله - فرمود : ((سلمان از ما اهل بیت است )) . (123)