سلمان فارسی صفحه 57

امویان و سیاست تبعیض نژادی

سیاست امویان بر پایه تمییز و تفکیک بین عرب و غیر عرب که گاهی به لحاظ اختلاف رنگ و پوستشان آنها را ((سرخ پوست

))و گاهی ((موالی ))(167) می نامیدند استوار بود . و حتی سیاست آنها تا جایی پیش رفت که بین خود عرب نیز احساسات قبیله ای را برانگیختند چنانکه در مورد دو قبیله قیسی ((مضری ))و ((یمانی ))این سیاست را بکار می بردند و به اقتضای منافع ویژه ای که داشتند و بر حسب شرایطی که سلطه یابی و گسترش نفوذشان در سرزمینها و مردم بیشتر ایجاب می کرد گاهی این و گاهی آن قبیله را تاءیید و حمایت می کردند . تا زمان هشام بن عبدالملک به حمایت از قبیله یمانی ادامه دادند آنگاه قبیله ((مضریه ))را به خود نزدیک کرد و تا زمان سقوط دولت اموی به دست ابومسلم خراسانی و عباسیان وضع بدین منوال استمرار داشت پس از آن عباسیان طرف ((یمانیان ) را گرفتند تا آن جا که ((ابراهیم امام ))رهبر عباسیان به ابومسلم پیام فرستاد و به او دستور داد یمانیان را گرامی بدارد و سرزمین مضر را نابود کند و احدی از آنها را باقی نگذارد . (168)

انحراف از خط و مسیر اسلام

تبعیض نژادی پیش از ظهور اسلام نزد یونانیان قدیم و دیگران در تاریخ بشر سابقه و ریشه های ژرفی داشته است آنگاه در جزیره العرب اسلام ظاهر گشت و جنگ بی امانی را علیه این گرایش و همه مظاهر آن اعلام نمود تا آن جا که این گرایش باطل در برابر ژرفایی و استحکام این هجوم عقب نشینی کرد و ضعیف گشت . و اگر اسلام همچنان در صحنه می ماند و سلطه آن ادامه می یافت برای همیشه و از بیخ و بن ریشه های این گرایش را بر می کند

و همه آثار آن را از میان می برد .

اما بعد از این که رسول الله - صلی الله علیه و آله - از دنیا رفت و گروه مشخصی توانستند قدرت سیاسی را از کف شایستگان شرعی و قانونی آن بدر آورند و حکومتی بر پا کردند که مهره های اصلی آن اکثرا بنیه کافی و انگیزه های حقیقی برای تعهد و عملی را نداشتند و هم در زمینه فکری و هم عملی و اجرایی فاقد توانایی های فکری و عملی غنی ، نیرومند و اصیل برای فهم اسلام و مقررات آن بودند . وضعیتی که زمینه را برای پیدایش و بروز مجدد بسیاری از گرایشها و انحرافات فراهم ساخت و بسیاری نیز آماده این بودند که با ساختن و پرداختن حدیث و نسبت دادن آن به رسول الله - صلی الله علیه و آله - این انحرافات و گرایشهای دوباره جان یافته را پشتیبانی کنند تا انحراف و کجرفتاری ، ((دین ))و هوی و هوسهای شخصی ، ((شریعت ))شناخته شود!

و پس از آن عرب سرزمینهایی را تسخیر کردند و مردم به دعوت اسلام پاسخ مثبت دادند و مردم غیر عرب از طریق رابطه ولاء (هم پیمانی ) با بسیاری از قبایل عرب مرتبط شدند و عرب ، خود را پیروز ، برتر و زمامدار دید که در مقابل آنها عزیزان ، خوار و توانمندان ناتوان شده اند . . . در این هنگام عرب از موضع سروری و آقایی و کبر و انحصارطلبی با مردم غیر عرب رفتار کردند . و این نحوه رفتار با مردم غیر عرب اختصاص به حکام نداشت بلکه

به گروههای و طبقات مختلف مردم نیز سرایت کرده بود تا آن جا که در فتاوای فقهی و نظریات عقیدتی بسیاری از کسانی که بر مسند افتاء و نظریه پردازی راجع به معتقدات نشستند آثار این گرایش پدیدار گشت .

تاریخ ، ادله و شواهد بسیاری را برای ما نگهداشته که حقیقت این پدیده را ثابت می کند و تصویر روشنی از آن رفتار زشت و پست چه در سطح سیاست و خط مشی مورد عمل در متن حکومت و چه در سطح رفتار عمومی و روزمره توده مردم در زمینه های و موقعیتهای مختلف به دست می دهد .